ค้นเจอ 515 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "คอง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

คอเป็นเอ็น

(สำ) ว. ขึ้นเสียงเถียงโต้อย่างไม่ยอมลดละ, เถียงเก่ง, เช่น หวงแหนหึงผัวตัวเป็นเกลียว จนเสียงขุ่นเสียงเขียวคอเป็นเอ็น. (คาวี).

คอหนัง

(ปาก) น. นาวิกโยธินอเมริกัน.

ปากคอ

น. ปาก เช่น ปากคออยู่ไม่สุข.

เป่าคอ

ก. เป่ายาเข้าไปในคอ; อาการที่แก๊สในท้องพุ่งขึ้นมาทางลำคอเนื่องจากร้อนใน เรียกว่า ลมเป่าคอ.

ยักคอ

ก. เอียงคอไปในทางตรงกันข้ามกับยักเอว เป็นท่าประกอบการรำไทยอย่างหนึ่ง.

ลากคอ

ก. จับตัว, ดึงตัว, เช่น ลากคอเข้าตะราง.

ล้างคอ

ก. ดื่มเหล้าหรือกาแฟเป็นต้นเพียงเล็กน้อยหลังอาหารเพื่อล้างคาวคอ, กินของเปรี้ยวเช่นมะขามเปียกหรือมะยมเพื่อล้างรสขื่นของเหล้า.

โล่งคอ

ก. อาการที่รู้สึกว่าลำคอปลอดโปร่งชุ่มชื่นเพราะดื่มน้ำชาหรือซดน้ำแกงร้อน ๆ เป็นต้น.

กระแซง

น. เชือกหรือลวดหนังตีเป็นเกลียวหุ้มผ้าแดง ปลายสายทั้ง ๒ ข้างผูกกับสายสำอางคร่อมอยู่ทางท้ายสันหลังช้าง สำหรับควาญช้างจับเมื่อเวลาคับขัน, กระแอก หรือ ประแอก ก็เรียก.

จะแคง

(ถิ่น) ว. ตะแคง. (ดู จระแคง).

ก้านคอ

น. ลำคอด้านหลัง.

สอ

น. คอ. (ข.).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ