ค้นเจอ 105 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ขา*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขาไก่

น. เรียกขนมปังกรอบค่อนข้างแข็ง ขนาดโตเท่านิ้วหัวแม่มือ ยาวประมาณ ๘ นิ้ว ว่า ขนมปังขาไก่.

ขาไก่

น. (๑) ชื่อไม้พุ่มชนิด Strobilanthes dolicophylla R. Ben. ในวงศ์ Acanthaceae ต้นสูงประมาณ ๑ เมตร ปลูกเป็นรั้ว. (๒) ชื่อเห็ดชนิดหนึ่งในพวกเห็ดโคน แต่ใหญ่และแข็งกว่า. (๓) เรียกอ้อยชนิดลำเล็กสีเหลืองว่าอ้อยขาไก่.

ขาไก่

ดู หางแข็ง.

ขาขวิด

ว. อาการที่เดินสะดุดขาตัวเองเพราะอายหรือรีบร้อน เรียกว่า เดินขาขวิด.

ขาเขียด

น. ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Monochoria vaginalis (Burm.f.) Kunth ในวงศ์ Pontederiaceae ดอกสีม่วงนํ้าเงิน เกิดในนํ้าและปลักตม กินได้.

ขาง

น. ไข่แมลงวัน เรียกว่า ไข่ขาง. (อะหม ขาง ว่า ขว้าง, วาง, ทิ้ง).

ขาง

(ถิ่น-อีสาน) น. รอดเรือน.

ขาง

(ถิ่น-อีสาน) น. โลหะชนิดหนึ่งอย่างเหล็กกระทะ.

ขาง

(ถิ่น-อีสาน) ก. อัง, ทำให้ร้อน, ทำให้สุก, เช่น เอาขี้ผึ้งไปขางไฟ ว่า เอาขี้ผึ้งไปอังไฟ.

ขางดัง

(ถิ่น-อีสาน) น. ดั้งจมูก.

ขางแดง

ดู กางขี้มอด.

ขาจร

[-จอน] น. ลูกค้าที่ไม่ใช่ขาประจำ.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ