ค้นเจอ 46 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กาล"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

จีวรทานสมัย

(แบบ) น. สมัยถวายจีวรในจีวรกาล. (ป.).

เพลา

[เพ-ลา] น. กาล, คราว. (ป. เวลา).

กาลัญญู

[กาลันยู] น. ผู้รู้กาล. (ป.).

ศีตกาล

น. ฤดูหนาว. (ส.; ป. สีตกาล).

เทียรฆราตร

[-คะราด] (แบบ) น. ราตรียาว, กาลนาน. ว. มีราตรียาว, มีกาลนาน. (ส. ทีรฺฆราตฺร; ป. ทีฆรตฺต).

สมัย

[สะไหฺม] น. เวลา, คราว, เช่น สมัยโบราณ สมัยกลาง สมัยปัจจุบัน, มักใช้เข้าคู่กับคำ กาล เป็น กาลสมัย. (ป., ส.).

กาลัญญุตา

[กาลันยุตา] น. ความเป็นผู้รู้กาล. (ป.).

ผ้ากฐิน

น. ผ้าพิเศษที่พระพุทธเจ้าทรงอนุญาตแก่ภิกษุเฉพาะกฐินกาล.

สืบไป

ว. ต่อไป, ต่อเนื่องไป, เช่น ขอให้ดำเนินงานสืบไป ขอให้อยู่เป็นสุขสืบไปชั่วกาลนาน.

ตรีกาล

น. กาลทั้ง ๓ คือ อดีต ปัจจุบัน อนาคต, เวลาทั้ง ๓ คือ เช้า กลางวัน เย็น.

กระลัมพร

น. โทษใหญ่, ความฉิบหาย, เช่น ก็ทำกระลัมพรกาล. (สมุทรโฆษ), (แผลงมาจาก กลัมพร), เขียนเป็น กระลำพร ก็มี.

กัษณ

[กัดสะหฺนะ] (กลอน) น. กษณะ, ขณะ, เช่น ในเมื่อกาลกัษณ. (ม. คำหลวง สักบรรพ).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ