ค้นเจอ 45 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กัน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กันเชอ

น. ภาชนะสานคล้ายกระจาดขนาดเล็ก แต่สูงกว่า ก้นสอบ ปากกว้าง ใช้กระเดียด, กระเชอ ก็เรียก.

กันแซง

น. กองทำหน้าที่แซงในพยุหยาตรา, คู่กันกับ กันแทรก คือ กองทำหน้าที่แทรกทั้งนี้เพื่อป้องกันจอมทัพ.

กันแซง

น. กระแชง เช่น หลังคากันแซง. (พงศ. ร. ๓/๘).

กันดอง

(โบ) น. ถ่องแถว เช่น เทเพนทรพฤกษนุกันดอง. (กล่อมช้างของเก่า).

กันดาร

[-ดาน] ว. อัตคัด, ฝืดเคือง, เช่น กันดารข้าว กันดารน้ำ, ลำบาก, แห้งแล้ง, คำนี้มักใช้แก่เวลา ท้องที่ หรือถิ่นที่มีลักษณะเช่นนั้น เช่น คราวกันดาร ทางกันดาร ที่กันดาร. น. ป่าดง, ทางลำบาก. (ป. กนฺตาร).

กันดาล

[-ดาน] น. กลาง, ท่ามกลาง, เช่น ในกันดาลท้าวทงงหลายผู้ก่อนน้นน. (ม. คำหลวง ทศพร). (ข. กณฺฎาล).

กันแดด

น. ชื่อหมวกชนิดหนึ่ง ทรงคลุ่ม มีปีกแข็งโดยรอบ โครงทำด้วยไม้ก๊อกหรือไม้ฉำฉาหรือไม้โสน หุ้มด้วยผ้า, หมวกกะโล่ ก็เรียก. ว. ที่ลดความเข้มของแสง เช่น แว่นกันแดด หมวกกันแดด.

กันได

น. หลักฐานที่ยึดถือ เช่น กรมธรรม์กันได. (กฎหมาย เล่ม ๒).

กันต์

ก. ตัด, โกน, เช่น เกศากันต์ (ตัดผม, โกนผม); ยินดี, พอใจ, เช่น สุนทรกันต์ มุทุกันต์. ว. น่าใคร่, น่าพอใจ, งดงาม, เช่น กันตาภิรมย์ หมายถึง ยินดียิ่งในสิ่งที่น่าพอใจ.

กันตัง

น. ชื่อไม้ต้นมีใบคัน. (พจน. ๒๔๙๓).

กันตัว

ก. ป้องกันตัว, รักษาตัว.

กันไตร

[-ไตฺร] น. กรรไตร.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ