ผลการค้นหา

ค้นเจอ 21 รายการ

[ไกฺรสี] (แบบ) น. สิงโต. (แผลงมาจาก เกสรี).

[ไกฺรสิด] (โบ; กลอน) น. ราชสีห์ เช่น สูจงนฤมิตรเป็นราชไกรสิทธิ. (ม. คำหลวง มัทรี).

[-กันไกฺร] น. กระดูกต้นคางที่อ้าขึ้นอ้าลง มีลักษณะอย่างกรรไกร, ขากรรไตร หรือ ขาตะไกร ก็ว่า.

น. ขากรรไกร.

(ราชา) ก. ใช้กรรไตรและมีดโกนขริบและโกนผมเล็กน้อย เป็นการเริ่มในพระราชพิธีโสกันต์และเกศากันต์.

[-ไกฺร] น. เครื่องมือสำหรับตัดโดยใช้หนีบ มี ๒ ขา, ลักษณนามว่า เล่ม, เขียนเป็น กรรไกร หรือ กรรไตร ก็มี.

[-ไกฺร] น. คำเรียกเหยี่ยวชนิดหนึ่งว่า เหยี่ยวตะไกร. (พจน. ๒๔๙๓).

ว. ปากจัด, ชอบพูดจาเหน็บแนม.

ขากรรไกร ขากรรไตร หรือขาตะไกร

ร่างกาย

คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ