ผลการค้นหา

คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 18 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*เผา*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เผาะ,เผาะ,เผาะ ๆ

ว. เปราะ; เสียงดังเช่นนั้นอย่างเสียงหักไม้เปราะ เช่น ข้อเท้าข้อมือลั่นเผาะ น้ำตาร่วงเผาะ ๆ.
 พจนานุกรมไทย

เผาะ

น. ชื่อเห็ดชนิด Astraeus hygrometricus (Pers.) Morgan ในวงศ์ Astraeaceae เกิดใต้ดิน ดอกเห็ดอ่อน เป็นก้อนกลม เมื่อแก่โผล่ขึ้นมาเหนือดิน เปลือกนอกแข็งแล้วแตกเป็นแฉกคล้ายดาว กลางดอกเห็ดเป็นถุงกลมมีสปอร์สีนํ้าตาล ดอกอ่อนต้มสุกแล้วกินได้, พายัพเรียก เห็ดถอบ.
 พจนานุกรมไทย

วัยขบเผาะ

ว. วัยของเด็กหญิงที่เพิ่งเริ่มแตกเนื้อสาว.
 พจนานุกรมไทย

สุกเอาเผากิน

(สำ) ว. อาการที่ทำลวก ๆ, อาการที่ทำพอเสร็จไปคราวหนึ่ง ๆ เช่น เขาทำงานสุกเอาเผากิน พอให้พ้นตัวไป.
 พจนานุกรมไทย

มะเขือเผา

มะเขือกะหำแพะ

สัตว์และเบ็ดเตล็ด

พระภิงคาร

เต้าน้ำที่ทำด้วยดินเผา

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด