ค้นเจอ 66 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*เปร*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

นรกจกเปรต

น. คนที่เหี้ยมโหด คล้ายกับเปรตมาจากนรก.

ปรนเปรอ

[ปฺรนเปฺรอ] ก. บำรุงบำเรอเลี้ยงดู, เลี้ยงดูด้วยการเอาอกเอาใจ.

ประเปรี้ยง

ว. เสียงอย่างเสียงฟ้าผ่า.

ประเปรียว

ว. มีรูปร่างหรือท่าทางปราดเปรียว, มีลักษณะแคล่วคล่องว่องไว.

ปราดเปรียว

ว. ว่องไว, คล่องแคล่ว.

ปราดเปรื่อง

ว. มีความคิดแคล่วคล่องว่องไว, เปรื่องปราด ก็ว่า.

ปากเปราะ

ก. พูดจาทักทายเก่ง, พูดจาว่าคนง่าย ๆ; เห่าเก่ง (ใช้แก่สุนัข).

ปากเปราะเราะราย

ว. ชอบพูดจาชวนหาเรื่องไม่เลือกหน้า, ปากคอเราะราย ก็ว่า.

ปากหวานก้นเปรี้ยว

(สำ) ก. พูดจาอ่อนหวานแต่ไม่จริงใจ.

เปร

[เปฺร] ก. เบนไป, เซไป, เอนไป, หลีกไป.

เปร็ง

[เปฺร็ง] น. ชื่อไผ่ชนิดหนึ่ง ต้นเล็ก ชาวบ้านใช้ปล้องทำเป็นกล้องยาสูบ.

เปรต,เปรต-

[เปฺรด, เปฺรดตะ-] น. สัตว์พวกหนึ่งเกิดในอบายภูมิ คือ แดนทุกข์, ผีเลวจำพวกหนึ่ง มีหลายชนิด ชนิดหนึ่งตามที่ว่ากันว่ามีรูปร่างสูงโย่งเย่งเท่าต้นตาล ผมยาวหยอกหยอย คอยาว ผอมโซ มีปากเท่ารูเข็ม มือเท่าใบตาล กินแต่เลือดและหนองเป็นอาหาร มักร้องเสียงดังวี้ด ๆ ในตอนกลางคืน; คำเรียกเป็นเชิงด่าหรือปรามาสคนที่อดอยากผอมโซ เที่ยวรบกวนขอเขากิน หรือเมื่อมีใครได้โชคลาภก็เข้ามาขอแบ่งปันเป็นอย่างขอแบ่งส่วนบุญหรือในทำนองเช่นนั้น ว่า เปรต หรือ อ้ายเปรต. (ส.; ป. เปต).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ