ค้นเจอ 771 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*อย*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กร่อย

[กฺร่อย] ว. ไม่จืดสนิทหรือไม่หวานสนิท เพราะมีรสเค็มเจือ, โดยปริยายหมายความว่า หมดรสสนุกหรือหมดความครึกครื้น เช่น การแสดงที่ไม่สนุกทำให้คนดูรู้สึกกร่อย.

กระจอกงอกง่อย

ว. ยากจนเข็ญใจ.

กระจ้อย

ว. จ้อย, เล็กน้อย, เช่น เดินร่อยเรี่ยงามตรู กระจ้อย. (ประพาสธารทองแดง).

กระจ้อยร่อย

ว. จ้อย, น้อย ๆ, เล็กนิด.

กระชดกระช้อย

ว. ชดช้อย.

กระช้อย

ว. ชดช้อย เช่น ดูเราะรายเรียบร้อยกระช้อยชด. (นิ. เดือน), และใช้เข้าคู่กับคำ กระชด เป็น กระชดกระช้อย.

กระช้อยนางรำ

น. ชื่อไม้พุ่มชนิด Codariocalyx motorius Ohashi ในวงศ์ Leguminosae ใบเป็นใบประกอบ มีใบย่อย ๓ ใบ ใบคู่ล่างเล็กกว่าและกระดิกไหวไปมาได้, ช้อยนางรำ ช้อยช่างรำ หรือ นางรำ ก็เรียก.

กระดาษข่อย

น. กระดาษที่ทำจากเปลือกข่อย ใช้ทำสมุดไทย.

กระต้อยตีวิด

ดู [[ต้อยตีวิด]]

กระทงน้อย

ดู [[กระทงลอย]]

กระทงลอย

น. เพลงไทย ๒ ชั้นของเก่า ใช้เครื่องรับมโหรี ทำตอนเสี่ยง เช่น ตอนไกรทองเสกกระทงเสี่ยงลอยไปในพิธีจับชาละวัน, กระทงน้อย หรือ บ้าบ่น ก็เรียก.

กระสร้อย

น. ปลาสร้อย. (ดู สร้อย ๒).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ