ค้นเจอ 75 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*หนา*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บาปหนา

[บาบหฺนา] น. บาปมาก. ว. มีบาปมาก, มีบาปสั่งสมไว้มาก, มีกรรมมาก, เช่น คนบาปหนา.

บิกูปะระมาหนา,บิกูปะระหมั่นหนา

น. ภิกษุกับพราหมณ์. (ช.).

ผักหนาม

น. ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Lasia spinosa (L.) Thwaites ในวงศ์ Araceae ก้านใบ ก้านช่อดอก และต้นมีหนาม ใบอ่อนมีพิษ แต่ดองหรือต้มแล้วกินได้ เหง้าใช้ทำยาได้.

มะค่าหนาม

ดู มะค่าแต้.

แมลงดำหนาม

ดู แมลงดำ.

ร้อน ๆ หนาว ๆ

ก. ครั่นเนื้อครั่นตัว, มีอาการคล้ายจะเป็นไข้เพราะเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาว, โดยปริยายหมายความว่า มีความเร่าร้อนใจกลัวว่าจะถูกลงโทษหรือถูกตำหนิเป็นต้น, สะบัดร้อนสะบัดหนาว หรือ หนาว ๆ ร้อน ๆ ก็ว่า.

รู้ตื้นลึกหนาบาง

ก. รู้ความเป็นไปของผู้อื่นอย่างละเอียด.

เรียวหนาม

น. แขนงไม้ไผ่ที่มีหนาม มักแตกออกจากบริเวณโคนไผ่บางชนิด เช่น ไผ่ป่า.

ลมหนาว

น. ลมที่นำความหนาวเย็นมาด้วย.

ลวดหนาม

น. ลวดที่ขมวดเป็นปมเป็นระยะ ๆ แต่ละปมมีปลายแหลมคม ใช้ทำรั้วหรือเครื่องกีดขวางเป็นต้น.

ลากหนามจุกช่อง

(สำ) ก. ยกเรื่องต่าง ๆ มาอ้างป้องกันตัว, ขัดขวางไม่ให้คนอื่นได้รับประโยชน์ในเมื่อตนเองไม่ได้รับประโยชน์ด้วย.

ว่าแต่เขาอิเหนาเป็นเอง

(สำ) ก. ตำหนิผู้อื่นเรื่องใดแล้วตนก็กลับทำในเรื่องนั้นเสียเอง.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ