ค้นเจอ 111 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*สัน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บุพเพสันนิวาส

[บุบเพ-] น. การเคยเป็นเนื้อคู่กัน, การเคยอยู่ร่วมกันในชาติก่อน. (ป. ปุพฺเพสนฺนิวาส).

แบ่งสันปันส่วน

ก. แบ่งให้ตามสัดตามส่วนที่ควรจะได้.

ปฏิสันถาร

น. การทักทายปราศรัยแขกผู้มาหา (มักใช้แก่ผู้น้อย); การต้อนรับแขก. (ป. ปฏิสนฺถาร).

ประสันนาการ

น. อาการเลื่อมใส. (ป. ปสนฺนาการ).

ปสันน,ปสันน-,ปสันนะ

[ปะสันนะ] (แบบ) ก. เลื่อมใส. (ป.).

ปสันนาการ

น. อาการเลื่อมใส. (ป.).

เป็นล่ำเป็นสัน

ว. เป็นหลักฐานมั่นคง, เป็นชิ้นเป็นอัน, เป็นจริงเป็นจัง.

ผ้าสันถัต

น. ผ้าที่พระภิกษุรองนั่ง.

ผู้พิทักษ์สันติราษฎร์

น. ตำรวจ.

ผู้สืบสันดาน

(กฎ) น. ผู้สืบสาโลหิตโดยตรงลงมา ได้แก่ ลูก หลาน เหลน ลื่อ.

พิทักษ์สันติ

น. ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง.

ฟ้าเคืองสันหลัง

(สำ) น. เคราะห์กรรมหรือโทษทัณฑ์ร้ายแรงที่เกิดจากอำนาจเบื้องบนหรือผู้ปกครอง เช่น ต่อฟ้าเคืองสันหลังจึงรำพัน. (ขุนช้างขุนแผน).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ