ค้นเจอ 36 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*นัย*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

นิรนัย

[-ระไน] น. วิธีการใช้เหตุผลที่ดำเนินจากส่วนรวมไปหาส่วนย่อย, คู่กับ อุปนัย. (อ. deduction).

ปรนัย

[ปะระ-, ปอระ-] ว. วัตถุวิสัย; เรียกการสอบแบบที่ผู้สอบมักไม่มีโอกาสแสดงความคิดเห็นส่วนตัว เป็นคำถามที่ต้องการคำตอบตายตัว ว่า การสอบแบบปรนัย, คู่กับ อัตนัย.

ผู้รับพินัยกรรม

(กฎ) น. บุคคลผู้มีสิทธิรับมรดกโดยพินัยกรรม.

พฤตินัย

(กฎ) น. ความหมายตามข้อเท็จจริง (ล. de facto), ต่างกับ นิตินัย คือ ความหมายตามกฎหมาย (ล. de jure).

พินัย

น. เงินค่าปรับเป็นภาคหลวง. (ป., ส. วินย).

พินัยกรรม

(กฎ) น. นิติกรรมซึ่งบุคคลแสดงเจตนากำหนดการเผื่อตายในเรื่องทรัพย์สินของตน หรือในการต่าง ๆ อันจะให้เกิดเป็นผลบังคับได้ตามกฎหมายเมื่อตนตายแล้ว. (อ. will).

พินัยหลวง

น. เงินค่าปรับเป็นของหลวง เช่น ปรับเป็นพินัยหลวง.

พูดเป็นนัย

(สำ) ก. พูดอ้อม ๆ โดยไม่บอกเรื่องราวตรง ๆ.

ยุทธวินัย

(โบ) น. กฎของการรบ.

เยภุยนัย

น. วิธีที่คนส่วนมากใช้. (ป. เยภุยฺยนย).

รัฐประศาสนนัย,รัฐประศาสโนบาย

[รัดถะปฺระสาสะนะไน, รัดถะปฺระสาสะโนบาย] น. วิธีการปกครองบ้านเมือง.

เลศนัย

[เลดไน] น. การพูดหรือแสดงอาการเป็นชั้นเชิงให้รู้ในที เช่น พูดเป็นเลศนัย ขยิบตาให้รู้เป็นเลศนัยว่าให้หยุดพูด.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ