ค้นเจอ 21 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ดาบ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ไปตายดาบหน้า

(สำ) ก. ยอมไปเผชิญกับความทุกข์และความลำบากข้างหน้า.

ฝ่าคมหอกคมดาบ

(สำ) ก. เสี่ยงภัยในสงคราม, เสี่ยงอันตรายจากอาวุธนานาชนิด.

พญาดาบหัก

ดู ราชดัด.

ฟันดาบ

น. การต่อสู้กันด้วยดาบ เช่น เขาเก่งในทางฟันดาบ.

มีดดาบ

น. มีดขนาดใหญ่ ใบมีดรูปยาวรีประมาณ ๑ ศอก ปลายงอนขึ้นเล็กน้อย ด้ามทำด้วยไม้ยาว ๑ คืบ ดาบของหลวงปรกติสอดไว้ในฝัก ดาบเชลยศักดิ์ไม่นิยมทำฝักสำหรับสอดดาบ ใช้เป็นอาวุธ มีชื่อเรียกต่างกันออกไปตามลักษณะปลายดาบ, ถ้าปลายแหลม หัวงอน เรียกว่า มีดดาบหัวปลาซิว, ถ้าปลายมนแหลมเรียกว่า มีดดาบหัวปลาหลด, ถ้าปลายตัดขวางเรียกว่า มีดดาบหัวตัด, ถ้าปลายแหลมตัดปลายสันเฉียงปัดไปทางปลายดาบเรียกว่า มีดดาบหัวเผล้.

ลงดาบ

ก. ประหารชีวิตด้วยการใช้ดาบฟันคอให้ขาด เช่น เพชฌฆาตลงดาบนักโทษ.

โสดา,โสดา,โสดาบัน

น. “ผู้แรกถึงกระแสธรรม (พระนิพพาน)” เป็นชื่อพระอริยบุคคลชั้นต้นใน ๔ ชั้น คือ พระโสดาบัน พระสกทาคามี พระอนาคามี และพระอรหันต์, บางทีก็เรียกสั้น ๆ ว่า พระโสดา. (ป. โสตาปนฺน; ส. โสฺรตสฺ + อาปนฺน).

พระแสง

ดาบ ของมีคม

ไปตายเอาดาบหน้า

(สำ) ก. ยอมไปเผชิญกับความทุกข์และความลำบากข้างหน้า.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ