ค้นเจอ 26 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*กัป*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พินทุกัป,พินทุกัปปะ

น. การทำพินทุ คือ เขียนรูปวงที่มุมจีวรตามวินัยบัญญัติ. (ป. พินฺทุกปฺป).

ภัทรกัป

น. กัปอันเจริญ คือ กัปปัจจุบัน มีพระพุทธเจ้าถึง ๕ พระองค์. (ป. ภทฺรกปฺป, ภทฺทกปฺป).

มิจฉาสังกัปปะ

น. ความดำริในทางที่ผิด. (ป.).

วิกัป

[-กับ] น. การใคร่ครวญอย่างไม่แน่ใจ; คำแสดงความหมายให้เลือกเอาอย่างใดอย่างหนึ่ง. ก. กำหนด; ให้, ฝาก (ตามพระวินัยบัญญัติ). (ป. วิกปฺป; ส. วิกลฺป).

สังกัปปะ

น. ความดำริ. (ป.).

สัตถันดร,สัตถันดรกัป

[สัดถันดอน, สัดถันดะระกับ] น. ชื่อกัปหรือกัลป์หนึ่ง ซึ่งถือว่าคนเสื่อมจากศีลธรรมอย่างที่สุด มีการรบราฆ่าฟันกัน ไม่รู้จักญาติพี่น้อง เช่น ห้าขวบมีฆราวาส ใจร้ายกาจโกลี กัลปนั้นมีนามกร ชื่อสัตถันดรพึงมี. (มาลัยคำหลวง). (ป. สตฺถ + อนฺตร).

สัมมาสังกัปปะ

น. ความดำริในทางที่ชอบ. (ป.).

หฤทัยกัปน์,หฤทัยกัมป์

น. อาการเต้นแห่งใจ. (ส.).

อกัปปิย,อกัปปิย-,อกัปปิยะ

[อะกับปิยะ-] ว. ไม่ควร, ไม่เหมาะ. (ป.).

อกัปปิยวัตถุ

น. สิ่งที่ต้องห้ามไม่ให้บริโภคใช้สอย (ใช้แก่ภิกษุ). (ป.).

อกัปปิยโวหาร

น. ถ้อยคำที่ไม่ควรใช้พูด. (ป.).

อากัป

[อากับ] น. การแต่งตัวดี. (ป. อากปฺป; ส. อากลฺป).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ