ผลการค้นหา

พูด* *พูด *พูด*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 1,059 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "พูด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วัช,วัช,วัชชะ,วัชชะ

น. การพูด, ถ้อยคำ. ว. ควรพูดติ, ควรกล่าวติ. (ป. วชฺช; ส. วทฺย).
 พจนานุกรมไทย

สังสนทนา,สั่งสนทนา

ก. พูดกันฐานกันเอง, พูดจาหารือกัน, มักใช้ สั่งสนทนา. (ป. สํสนฺทนา ว่า การเทียบเคียงกัน).
 พจนานุกรมไทย

ใส่คะแนนไม่ทัน

(ปาก) ว. เร็วมาก, คล่องมาก, (ใช้แก่กริยาพูด), เช่น เธอพูดเร็วมากจนใส่คะแนนไม่ทัน.
 พจนานุกรมไทย

เอ่ย

ก. เปล่งเสียงพูด, เริ่มพูด. ว. คำออกเสียงใช้ในความเพื่อให้ทาย เช่น นกอะไรเอ่ย.
 พจนานุกรมไทย

โจษจัน

[โจดจัน] ก. พูดอึง, พูดกันเซ็งแซ่, เล่าลือกันอื้ออึง, [[จรรโจษ]] หรือ [[จันโจษ]] ก็ใช้.
 พจนานุกรมไทย

กระโชกกระชาก

ว. อาการพูดอย่างตวาดหรืออย่างกระแทกเสียง.
 พจนานุกรมไทย

กะหนุงกะหนิง

ว. เสียงพูดจู๋จี๋ระหว่างคู่รักเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

เก่งแต่ปาก

ว. ดีแต่พูด ทำไม่ได้, ไม่เก่งจริง.
 พจนานุกรมไทย

ขอรับกระผม,ขอรับผม

คำรับด้วยความอ่อนน้อมอย่างยิ่ง (ใช้พูดกับผู้ใหญ่).
 พจนานุกรมไทย

ขัดคอ

ก. พูดแย้งขวางเข้ามา, ไม่ให้ทำได้โดยสะดวก.
 พจนานุกรมไทย

ข่าวลือ

น. ข่าวที่พูดกันทั่วไป แต่ยังไม่มีอะไรยืนยันได้แน่นอน.
 พจนานุกรมไทย

เจริญพร

เป็นคำเริ่มที่ภิกษุสามเณรพูดกับสุภาพชน และเป็นคำรับ.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด