ค้นเจอ 428 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*อย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปอย

(ถิ่น-พายัพ) น. งานพิธีต่าง ๆ, ถ้างานใหญ่ เช่นประเพณีฉลองการสร้างถาวรวัตถุของวัด เรียกว่า ปอยหลวง, ถ้างานเล็ก เช่นงานบวช เรียกว่า ปอยน้อย.

ป้อย

(ถิ่น) ก. แช่ง, ด่า.

ป้อย

ว. แล้ว ๆ เล่า ๆ, มักใช้เข้าคู่กับคำ คลำ เมื่อรู้สึกเจ็บ ว่า คลำป้อย, ป้อย ๆ ก็ว่า.

ปากพล่อย

ก. พูดโดยไม่คำนึงว่าเป็นเรื่องจริงหรือไม่จริง.

ปู่น้อย

น. น้องชายของปู่.

เปรื้อย

[เปฺรื้อย] ว. คล่อง เช่น พูดเปรื้อย ว่า พูดคล่อง.

เปลือย

[เปฺลือย] ว. ไม่มีอะไรปกปิดร่างกาย เช่น เปลือยหลัง เปลือยไหล่; โดยปริยายใช้เรียกสิ่งอื่นที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น สายเปลือย คือ สายไฟฟ้าที่ไม่มีผ้าหรือยางหุ้ม.

เปื่อย

ว. ที่ขาดง่าย เช่น ด้ายเปื่อย, ที่หลุดจากกันง่าย เช่น ผ้าเปื่อย, ยุ่ยง่าย เช่น เนื้อเปื่อย, ที่มีน้ำเหลืองเยิ้ม เช่น แผลเปื่อย.

แปลร้อย

ก. แปลเอาความโดยยกศัพท์บาลีมาคั่นไว้.

ผ่อย

ก. ม่อย เช่น ลมจับพับผ่อยพ้น นับครั้งคราวหลาย. (นิทราชาคริต).

ผ้าใบกลอย

น. ผ้าขาวบางเนื้อแน่นละเอียด.

ผีกองกอย

น. ผีชนิดหนึ่ง เชื่อกันว่ามีตีนเดียว ไม่มีสะบ้าหัวเข่า จึงต้องเดินเขย่งเกงกอย ชอบออกมาดูดเลือดที่หัวแม่เท้าของคนที่นอนหลับพักแรมในป่า.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ