ค้นเจอ 426 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ตะ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตะมอย

น. ชื่อฝีชนิดหนึ่งขึ้นที่ปลายนิ้ว เกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรียก่อหนอง.

ตะมอย

น. ชื่อหวายชนิดหนึ่ง ใช้ทำยาได้. (พจน. ๒๔๙๓).

ตะยองสะลา

น. งูบ้องตะลา.

ตะรัง

ก. ดั้นไป, เดาไป, ตะบึงไป, เช่น แล้วดำเนินเดินดุ่มสุ่มตะรัง. (คาวี).

ตะรังกะนู

น. เรียกของบางอย่างที่มาจากเมืองตะรังกะนู เช่น ส้มตะรังกะนู พิมเสนตะรังกะนู. (ปัจจุบัน คือ รัฐตรังกานูในประเทศมาเลเซีย).

ตะรังตังกวาง

น. ชื่อไม้เถาชนิด Cnesmone javanica Blume. ในวงศ์ Euphorbiaceae มีขนหยาบคลุมทั่วทั้งต้น ถูกเข้าจะคันและเป็นผื่นตามผิวหนัง.

ตะรังตังช้าง

น. ชื่อไม้ต้นขนาดกลางชนิด Dendrocnide sinuata (Blume) Chew ในวงศ์ Urticaceae ใบใหญ่ ขอบจัก ถูกเข้าจะปวดคันและเป็นผื่นตามผิวหนัง.

ตะราง

น. ที่คุมขังนักโทษ.

ตะลอง

น. อัตราตวงของโบราณ มีพิกัดเท่ากับ ๔ กระชุก, และ ๔ ตะลอง เป็น ๑ เกวียน.

ตะลอน

(ปาก) ก. เที่ยวไปเรื่อย ๆ.

ตะล่อม

ก. ทำให้รวมกันเข้ามาเป็นกอง, ทำให้กลมเข้า. ว. ลักษณะการพูดหว่านล้อมหรือรวบรัดให้เข้าสู่จุดหมายหรือเข้าประเด็น เช่น พูดตะล่อม.

ตะล่อม

น. อัตราตวงของโบราณ มีพิกัดเท่ากับ ๔ เกวียน, และ ๕ ตะล่อม เป็น ๑ ยุ้ง.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ