ค้นเจอ 378 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ขา*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ประจุขาด

น. เรียกวิธีกล่าวคำลาสึกจากพระ.

ปริกขาร

[ปะริกขาน] น. บริขาร. (ป.).

ปริขา

[ปะ-] น. คู; สนามเพลาะ. (ป., ส.).

ปลงบริขาร

ก. มอบบริขารให้แก่ผู้อื่นในเวลาใกล้จะตาย (ใช้แก่บรรพชิต).

ปลงสังขาร

ก. พิจารณาเห็นว่าเราจะต้องตายเป็นแน่แท้.

ปลงอายุสังขาร

ก. บอกกำหนดวันสิ้นสุดแห่งอายุ (ใช้แก่พระพุทธเจ้า).

ปอมขาง

ดู ปอมข่าง.

ปะขาว

น. ชายผู้จำศีลนุ่งห่มผ้าขาว, ลักษณนามว่า คน; (โบ) ตำแหน่งข้าราชการชั้นขุนหมื่นพวกหนึ่ง, คู่กับ ประแดง.

ปัญจสาขา

น. กิ่งทั้ง ๕ คือ หัว ๑ แขน ๒ ขา ๒ ของลูกที่อยู่ในท้อง. (ป.).

ปัดขา

ก. ทำให้ล้มหรือเสียหลัก.

ปัดแข้งปัดขา

ก. ทำอย่างใดอย่างหนึ่งเพื่อให้เขาหลุดพ้นตำแหน่งหน้าที่หรือไม่ให้ได้เลื่อนฐานะตำแหน่งที่ควรจะได้.

ปากจะขาบ

ดู ปากตะขาบ.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ