ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ขะเหฺมือบ] ก. กลืนกินอย่างปลา, กินอย่างตะกละ.
[ขะเหฺยิบ] ก. ขยับเลื่อนไปเล็กน้อย.
[-ขะหฺยาบ] ว. พะเยิบพะยาบ.
ก. ประพฤติสงบจิตใจอยู่ในที่สงัดตามลัทธิคริสต์ศาสนา.
ก. เข้าเกณฑ์ที่กำหนดไว้, ได้รับคัดเลือกไว้.
(ถิ่น) ว. ดอน, เขิน.
น. เหล็กที่ทำเป็นหมุดแหลมโค้งอย่างเขี้ยวของตะขาบสำหรับตอกเพลาะกระดานยึดให้แน่นสนิท, ตะปลิง ตัวปลิง หรือ ปลิง ก็เรียก; ชายผ้าสังฆาฏิของพระพุทธรูปในสมัยเชียงแสนและสุโขทัย มีลักษณะปลายผ้าย้อยต่ำแหลมลงมา ๒ ด้าน ปลายขมวดเข้าหากันคล้ายเขี้ยวของตะขาบ มีช่องตอนกลางยกสูง.
น. กำลัง, อำนาจ, ความเก่ง, เช่น ถอดเขี้ยวเล็บ หมดเขี้ยวเล็บ กองทัพต้องมีเขี้ยวเล็บ.
น. ส่วนของแขนตรงที่พับได้.
ก. ด่าว่าข่มขี่.
ดูใน กินสี่ถ้วย.
น. โรคโปลิโอ.