ค้นเจอ 333 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*พา*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พาสุกรี

[-กฺรี] น. พญานาค. (ป., ส. วาสุกิ).

พ่าห์,พาหะ,พาหะ

น. ผู้แบก, ผู้ถือ, ผู้ทรงไว้; ม้า. (ป., ส. วาห).

พาหนะ

[-หะนะ] น. เครื่องนำไป, เครื่องขับขี่, สัตว์สำหรับขี่บรรทุกหรือลากเข็นมีช้าง ม้า โค กระบือเป็นต้น เรียกว่า สัตว์พาหนะ, ยานต่าง ๆ มีรถและเรือเป็นต้น เรียกว่า ยานพาหนะ. (ป., ส. วาหน).

พาหะ,พาหะ,พาหา

น. แขน. (ดู พาหุ). (ป., ส.).

พาหะ

น. ตัวนำ เช่น ยุงก้นปล่องเป็นพาหะไข้มาลาเรีย; (กฎ) คนหรือสัตว์ซึ่งไม่มีอาการของโรคติดต่อปรากฏ แต่ร่างกายมีเชื้อโรคนั้นซึ่งอาจติดต่อถึงผู้อื่นได้.

พาหิรกะ,พาหิระ

[-หิระกะ] ว. ภายนอก. (ป.).

พาหุ

น. แขน. (ป., ส.).

พาหุยุทธ์

น. การต่อสู้ด้วยแขน, การชกมวย, การปลํ้า. (ป.).

พาหุรัด

น. เครื่องประดับชนิดหนึ่ง สวมรัดต้นแขน, ทองต้นแขน ก็เรียก.

พาหุสัจจะ

น. ความเป็นผู้ได้ยินได้ฟังมาก, ความเป็นผู้ได้ศึกษาเล่าเรียนมาก. (ป.).

พาเหียร

ว. ภายนอก. (ป. พาหิร).

พาฬ,พาฬ-

[พาละ-] น. สัตว์ร้าย, ช้างร้าย, สิงโต, งู, เสือ. (ป. พาล, วาฬ; ส. วฺยาฑ, วฺยาล).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ