ค้นเจอ 5,634 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ฉผมส."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หงส,หงส-,หงส์,หงส์

[หงสะ-, หง] น. นกในนิยายถือว่าเป็นนกในตระกูลสูง มีเสียงไพเราะ เป็นพาหนะของพระพรหม; ในวรรณคดีหมายถึงบุคคลที่มีชาติตระกูลสูงและเปรียบการเดินที่งดงามอ่อนช้อยและเป็นสง่าเทียบด้วยการเดินของหงส์. (ป., ส. หํส).

พิปลาส

[-ปะลาด] ว. วิปลาส. (ป. วิปลฺลาส; ส. วิปรฺยาส ว่า ความคลาดเคลื่อน).

ล้าน

ว. ลักษณะของหัวที่ไม่มีผมมาแต่กำเนิดหรือผมร่วงแล้วไม่ขึ้นอีก, โดยปริยายเรียกสิ่งอื่นที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น ภูเขาหัวล้าน.

ต่อยหอย

ว. ฉอด ๆ, ไม่รู้จักหยุด, (ใช้แก่กริยาพูด) เช่น พูดเป็นต่อยหอย.

พาส

ก. นุ่งห่ม; อยู่. (ป., ส. วาส ว่า ที่อยู่, เครื่องนุ่งห่ม).

ไพเศษ

ว. พิเศษ. (ส. วิเศษ; ป. วิเสส).

มหิษ

น. ควาย. (ส.; ป. มหิส, มหีส, มหึส).

สนเทศ

น. คำสั่ง, ข่าวสาร, ใบบอก. (ส.; ป. สนฺเทส).

ชฎา

[ชะดา] น. เครื่องสวมศีรษะรูปคล้ายมงกุฎ, ผมที่เกล้าเป็นมวยสูงขึ้น. (ป., ส. ชฏา).

เพณี

น. เวณิ, ผมซึ่งเกล้าไว้, สายที่ถัก เช่น อันว่าสร้อยสังวาลเพณี. (ม. คำหลวง ทศพร). (ป., ส. เวณิ).

ขนพองสยองเกล้า

น. ขนและผมตั้งชันขึ้นเพราะรู้สึกสยดสยองมากเป็นต้น.

จอน,จอน,จอนหู

น. ชายผมข้างหูที่ระลงมาที่แก้ม.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ