ค้นเจอ 739 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ประ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ประชวร

[ปฺระชวน] (ราชา) ก. เจ็บป่วย. (ใช้แก่เจ้านาย). (ส. ปฺรชฺวร).

ประชัน

ว. อาการที่แข่งขันเพื่อให้รู้ว่าใครจะแสดงได้ดีกว่าหรือเก่งกว่ากัน เช่น งิ้ว ๒ โรงประชันกัน อย่าเอาเป็ดขันประชันไก่, โดยปริยายหมายถึงอาการคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น เด็กร้องไห้ประชันกัน.

ประชา

น. หมู่คน เช่น ปวงประชา. (ส.; ป. ปชา).

ประชากร

น. หมู่คน, หมู่พลเมือง (เกี่ยวกับจำนวน).

ประชากรศาสตร์

น. การศึกษาทางสถิติเกี่ยวกับประชากรในแง่อัตราการเกิด การตาย การย้ายถิ่น และการกระจาย เป็นต้น รวมทั้งผลกระทบที่มีต่อสภาวะทางสังคมและเศรษฐกิจ.

ประชาคม

น. ชุมชน, กลุ่มชนซึ่งอยู่รวมกันและมีการติดต่อสัมพันธ์กัน.

ประชาชน,ประชาราษฎร์

น. พลเมือง, สามัญชนทั่ว ๆ ไปที่ไม่ใช่ข้าราชการ พ่อค้า หรือนักบวช ในความว่า ข้าราชการ พ่อค้า และประชาชน.

ประชาชาติ

น. ประเทศ, ประชาชนที่เป็นพลเมืองของประเทศ, ชาติ ก็ว่า.

ประชาชี

(ปาก) น. ประชาชน.

ประชาทัณฑ์

น. การที่ฝูงชนกลุ้มรุมทำร้าย เป็นการลงโทษบุคคลที่ตนเข้าใจหรือนึกว่ามีความผิด โดยไม่ดำเนินการตามกระบวนการยุติธรรม.

ประชาธิปไตย

[ปฺระชาทิปะไต, ปฺระชาทิบปะไต] น. ระบอบการปกครองที่ถือมติปวงชนเป็นใหญ่, การถือเสียงข้างมากเป็นใหญ่. (ส. ปฺรชา + ป. อธิปเตยฺย).

ประชานาถ

น. พระพรหม. (ส.).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ