ค้นเจอ 385 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ดา*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เดาะ

น. นม. (ข.).

เดาะ

ว. อาการเดินอย่างกระปรี้กระเปร่า เช่น เดินเดาะเลาะทางมา.

เดียรดาษ

[เดียระดาด] ว. เกลื่อนกลาด, เกลื่อน, ดื่นดาษ, ดาษเดียร ก็ใช้.

เดียวดาย

ว. คนเดียวเท่านั้น, แต่ลำพังผู้เดียว, เช่น อยู่เดียวดาย.

เดือดดาล

ก. โกรธมาก, โกรธพลุ่งพล่าน, ดาลเดือด ก็ใช้.

แดดาล

ก. ถึงใจ, ดลใจ, เกิดขึ้นในใจ.

ตระดาษ

[ตฺระ-] (กลอน) ว. ขาว, เผือก, เช่น อนนขาวตระดาษดุจสังข์. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์).

ตายดาบหน้า

ก. มุ่งเสี่ยงไปข้างหน้า, เสี่ยงหนีเหตุการณ์ร้ายปัจจุบันไปเผชิญชีวิตข้างหน้า, มีทิฐิมานะที่จะต่อสู้กับเคราะห์กรรมเอาข้างหน้า, เสี่ยงทำไปก่อน แล้วค่อยคิดแก้เหตุการณ์ภายหลัง.

เต็มประดา

ว. เต็มทน, เต็มที, เช่น โกรธเต็มประดา เกลียดเต็มประดา.

ไตรดายุค

[ไตฺร-] น. ชื่อยุค ที่ ๒ ของจตุรยุคตามคติของพราหมณ์ ในยุคนี้ธรรมะและอายุของมนุษย์ลดลงเหลือ ๓ ใน ๔ ส่วนเมื่อเทียบกับในสมัยกฤดายุค. (ส. เตฺรตายุค; ป. เตตายุค). (ดู จตุรยุค).

ถีบกระดาน

ก. อาการที่นั่งบนกระดานแล้วเอาเท้าถีบเลนให้กระดานแล่นไป.

เถาดาน

น. ชื่อโรคชนิดหนึ่ง มีลักษณะเป็นลำแข็งตั้งขึ้นที่ยอดอกแล้วลามลงไปถึงท้องน้อย ทำให้เจ็บปวด จุกเสียด แน่นหน้าอก.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ