ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ดะนะยา] (แบบ) น. ลูกหญิง. (ป., ส. ตนย).
น. หญิงที่ถือว่ามีฐานะสูงศักดิ์กว่าชายที่หมายปอง.
น. ชื่อโรคจำพวกหนึ่งมีอาการให้ท้องโตอย่างหญิงมีครรภ์.
น. หน้าท้องแฟบ, เรียกครรภ์ของหญิงที่มีลักษณะเล็ก.
น. คำที่ใช้เรียกราชนิกุลฝ่ายหญิงชั้นหม่อมเจ้า.
น. ตัวรองฝ่ายหญิงในการแสดงละครหรือภาพยนตร์เป็นต้น.
ว. มีรูปทรงแบบบาง (มักใช้แก่หญิงสาว).
น. โรคบิดที่เป็นแก่หญิงมีครรภ์แก่จวนจะคลอด.
น. ต่อแตน; หญิงผู้ปักลายเสื้อผ้า. (ส.).
(ปาก) น. ชายที่ได้หญิงเป็นภรรยาทั้งแม่ทั้งลูกหรือทั้งพี่ทั้งน้อง.
น. นางละคร, นางระบำ; หญิงเมาสุรา. (ส.).
น. หญิงผู้ทำหน้าที่เป็นเพื่อนของเจ้าสาวในพิธีแต่งงาน.