ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ไรจุก, ไรผม, (ราชา) พระจุไร.
ว. ที่หวีแหวกกลางศีรษะ (ใช้แก่ผม).
(ราชา) ก. ตัดผม (ใช้แก่พระเจ้าแผ่นดิน).
น. ผม เช่น พระศกพระพุทธรูป. (ข.).
[-เหฺลน] น. ผมของเด็กที่เอาไว้ที่ท้ายทอยเล็กกว่าผมเปีย.
แบนราบ
ว.
หวีผมแปล้
ว. หก. (ใช้ในคำสมาส เมื่อนำหน้าตัว ณ ม ย). (ส.; ป. ฉ).
(โบ) น. ทรงผมผู้ชายที่โกนรอบศีรษะ แต่ไว้ยาวตรงกลางกระหม่อม แล้วหวีแต่งเรือนผมตามแต่จะเห็นงาม, ผมหลักแจว ก็ว่า.
น. ชื่อไม้ต้นมีใบคัน. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ไก่พันทาง มีหงอนเป็นจัก ๆ. (พจน. ๒๔๙๓).