ค้นเจอ 5,765 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ป.ญ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ประทุฐ

[ปฺระทุด] ว. ชั่ว, ร้าย. (ป. ปทุฏฺ).

ปราภพ

[ปะราพบ] น. ความฉิบหาย. (ป. ปราภว).

ปริคณห์

[ปะริคน] น. บริคณห์. (ป. ปริคหณ).

ปวิธ

[ปะวิด] ก. บพิธ. (ป. ป + วิ + ธา).

ปัจถรณ์

[ปัดจะถอน] (แบบ) น. บรรจถรณ์. (ป. ปจฺจตฺถรณ).

ประทบ

(กลอน) ก. กระทบ เช่น ประทบประทะอลวน. (ตะเลงพ่าย).

ประโปรย

[-โปฺรย] ก. ทำน้ำให้กระจายเป็นเม็ดเล็ก ๆ เช่น ประโปรยน้ำจากพระสุหร่าย.

ประไหมสุหรี

น. ตำแหน่งพระมเหสีที่ ๑ หรืออัครมเหสีของกษัตริย์ชวาในวงศ์อสัญแดหวา.

ปริกัลปมาลา

น. ระเบียบกริยาในไวยากรณ์ที่บอกความคาดหมาย ความกำหนด. (ส.).

เปรี้ยงปร้าง

ว. โผงผาง.

กาศยป

[[ครุฑ]], บุตรของฤษี กัศยป และ นางวินตา

คำนาม

ประสิทธิ,ประสิทธิ-,ประสิทธิ์

[ปฺระสิดทิ-, ปฺระสิด] น. ความสำเร็จ. ก. ทำให้สำเร็จ. (ส. ปฺรสิทฺธิ).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ