ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. รูปงาม. (ป., ส.).
[ออระ-] น. หญิงงาม.
(สำ) ก. พบหญิงสาวที่ต้องใจเมื่อแก่, ใช้ว่า พบไม้งามเมื่อยามขวานบิ่น ก็มี.
(สำ) น. หญิงสวยที่ไม่บริสุทธิ์.
[สุบพะ-] น. ความงาม, ความดีงาม, ความเจริญ. (ส.; ป. สุภ).
น. หญิงงาม เช่น โฉมสะคราญ. ว. งาม, สวย, เช่น สะคราญตา สะคราญใจ.
น. ลักษณะดี, ลักษณะงาม. ว. มีลักษณะดี, มีลักษณะงาม. (ส. สุลกฺษณ).
[-ออน] ว. งามอ่อนหวาน, โดยปริยายใช้เรียกหญิงสาวที่งามละมุนละไม.
ว. มากไปจนหมดงาม เช่น แต่งตัวเกินงาม.
น. หญิงงามเมือง. (ป., ส.).
น. รูปร่างหล่อเหลา, หญิงงามหล่อเหลา.
ว. อ่อนช้อย, งามกิริยาท่าทาง, ชดช้อย ก็ว่า.