มรรตยะ,มรรตัย,มัตตัย,มัตยะ
[มันตะยะ, มันไต, มัดไต, มัดตะยะ] น. ผู้ที่ต้องตาย, ได้แก่ พวกมนุษย์ และสัตว์ดิรัจฉาน, คู่กับ อมร ผู้ไม่ตาย คือ เทวดา. (ส. มรฺตฺย; ป. มจฺจ).
ผลการค้นหา
ประเภทการค้นหา
ตัวกรองผลการค้นหา
ค้นเจอ 349 รายการ
คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ศยะ"
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด