ค้นเจอ 377 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*เพ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พร่ำเพ้อ

ก. รำพัน.

พริ้งเพรา

ว. สวยงาม, เพราพริ้ง หรือ เพราเพริศ ก็ว่า.

พริ้งเพริศ

ว. งามเฉิดฉาย, เพริศพริ้ง ก็ว่า.

พริ้มเพรา

ว. งามแฉล้ม.

พอเพียง

ก. ได้เท่าที่กะไว้ เช่น ได้เท่านี้ก็พอเพียงแล้ว.

พะเพิง

น. เพิงที่ต่อปะเข้าไปกับด้านสกัดของเรือน, พะ เพิง หรือ เพิงพะ ก็เรียก.

พังเพย

น. ถ้อยคำหรือข้อความที่กล่าวสืบต่อกันมาช้านานแล้ว โดยกล่าวเป็นกลาง ๆ เพื่อให้ตีความเข้ากับเรื่อง เช่น กระต่ายตื่นตูม.

พับเพียบ

ว. อาการที่นั่งพับขาให้ปลายเท้าไปทางเดียวกัน.

พากเพียร

ก. บากบั่น, พยายาม, มุ่งทำไม่ท้อถอย.

พื้นเพ

น. หลักแหล่ง เช่น พื้นเพเป็นคนนครปฐม, อาชีพของวงศ์ตระกูล เช่น พื้นเพเป็นพ่อค้า.

เพ

ก. พังทลาย.

เพ็ก

น. ชื่อไผ่ ๒ ชนิดในวงศ์ Gramineae คือ ชนิด Arundinaria pusilla A. Cheval. et A. Camus ต้นเล็ก ขึ้นเป็นกอเดี่ยวหนาแน่นในป่าเบญจพรรณ, ไผ่เผ็ด หรือ หญ้าเพ็ก ก็เรียก, และชนิด Bambusa multiplex (Lour). Räusch. ต้นเล็ก เนื้อปล้องเกือบตัน ขึ้นเป็นกอ ใช้ปลูกประดับได้.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ