ผลการค้นหา

ค้นเจอ 156 รายการ

สกา

น. เครื่องเล่นการพนันอย่างหนึ่งใช้ลูกบาศก์ทอดแล้วเดินตัวสกาตามแต้มลูกบาศก์. (เทียบทมิฬ บาสกา).

พจนานุกรมไทย

สงกา

น. ความสงสัย. (ป. สงฺกา; ส. ศงฺกา).

พจนานุกรมไทย

สมอเกา

ก. อาการที่สมอหลุดจากพื้นที่ทอดไว้ แล้วครูดไปตามพื้นท้องน้ำด้วยแรงลมและกระแสน้ำ.

พจนานุกรมไทย

สะกิดสะเกา

ก. สะกิดบ่อย ๆ, โดยปริยายหมายถึงพูดหรือทำให้กระทบใจบ่อย ๆ เช่น เรื่องนี้จบไปแล้วจะสะกิดสะเกาขึ้นมาทำไม.

พจนานุกรมไทย

สังกา

น. สงกา. (ป.).

พจนานุกรมไทย

สังขลิก,สังขลิกา

[-ขะลิก, -ขะลิกา] น. เครื่องจองจำ, โซ่ตรวน. (ป.).

พจนานุกรมไทย

สาบแร้งสาบกา

น. ชื่อไม้ล้มลุก ๒ ชนิดในวงศ์ Compositae ใบมีขน กลิ่นฉุน คือ ชนิด Ageratum conyzoides L. ดอกสีฟ้าอ่อน และชนิด Blumea aurita (L.) DC. ดอกสีขาว ต้นสูงกว่าชนิดแรก.

พจนานุกรมไทย

สาลิกา

น. ชื่อนกชนิด Acridotheres tristis ในวงศ์ Sturnidae ซึ่งเป็นวงศ์เดียวกับนกกิ้งโครง ลำตัวสีนํ้าตาลเข้ม หัวสีดำ ขอบตาและปากสีเหลือง มีแต้มขาวที่ปีก ปลายหางสีขาว กินแมลงและผลไม้ พบทั่วทุกภาคของประเทศไทย, เอี้ยง หรือ เอี้ยงสาริกา ก็เรียก. (ป.; ส. ศาริกา).

พจนานุกรมไทย