ค้นเจอ 318 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "สนต."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สน

น. ชื่อไม้ต้นหลายชนิดหลายสกุลในหลายวงศ์ เช่น สนสองใบ หรือ เกี๊ยะเปลือกหนา (Pinus merkusii Jungh. de Vriese), สนสามใบ หรือ เกี๊ยะเปลือกบาง (P. kesiya Royle ex Gordon) ในวงศ์ Pinaceae, ทั้ง ๒ ชนิดนี้ สนเขา ก็เรียก, พายัพเรียก จ๋วง; สนหางกระรอก (Dacrydium elatum Blume) ในวงศ์ Cupressaceae; สนฉำฉา หรือ สนญี่ปุ่น [Podocarpus macrophyllus (Thunb.) D. Don] ในวงศ์ Podocarpaceae; สนทราย หรือ สนสร้อย (Baeckea frutescens L.) ในวงศ์ Myrtaceae; สนทะเล (Casuarina equisetifolia J.R. et G. Forst.) ในวงศ์ Casuarinaceae.

สน

ก. ร้อยด้วยเชือกหรือด้ายเป็นต้น เช่น สนเข็ม สนตะพาย.

กระสน,-กระสน

ใช้เข้าคู่กับคำ กระเสือก เป็น กระเสือกกระสน.

สนเข็ม

ก. ร้อยด้ายหรือไหมเป็นต้นเข้าไปในรูเข็ม.

สนน

[สะหฺนน] น. ถนน.

สนพระทัย

สนใจ

พยัญชนะตัวที่ ๒๑ นับเป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น จิต เมตตา ฟุต.

อันต,อันต-,อันต-

[อันตะ-] น. เขต, แดน; ปลายทาง, ที่จบ, อวสาน, ที่สุด; ความตาย, ความเสื่อมสิ้น. (ป., ส.).

จ๋วง

(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นสนเขา. (ดู สน ๑).

คต,-คต

[-คะตะ, -คด] ก. ถึงแล้ว, ไปแล้ว, มักใช้เป็นส่วนท้ายของสมาส เช่น ตถาคต สุคต สวรรคต ทิวงคต. (ป.).

ตจ,ตจ-

[ตะจะ-] น. หนัง, เปลือกไม้. (ป.).

ตติย,ตติย-

[ตะติยะ-] ว. ที่ ๓, คำรบ ๓, มักใช้ประกอบหน้าคำอื่น เช่น ตติยวาร. (ป.).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ