ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
พูดมากได้สาระน้อย
พูดแบบไม่เกรงกลัว
ชอบนินทาเล็กนินทาน้อย, ไม่กล้าพูด, พูดไม่ขึ้นหรือพูดไม่มีใครสนใจฟัง
รุนแรง (ใช้แก่การเล่นกีฬาประเภทลูกบอลเช่นฟุตบอล); ติดตามอย่างจริงจังใกล้ชิด เช่น เขาทำงานอย่างถึงลูกถึงคน.
ชอบพูดจากลับกลอก, ชอบ พูดจาสับปลับ
เป็นอาการของคนที่มีความรู้สึกอิจฉาผู้อื่นในเรื่องต่าง ๆ ที่เหนือกว่าตน หรือเห็นคนอื่นได้ดี
ใช้ในทางไม่ดีก็ได้แต่บางบริบทนั้นก็นิยมเอามาพูดเล่น ๆ แซวกัน ขำขำ ในวงคนรู้จักกันก็มีให้เห็นโดยทั่วไป
[[อิจฉาตาร้อน]] ก็ว่า
ไม่รอให้ชักช้า, ทันทีทันใด
ไม่ใคร่พูดขอร้องต่อใคร ๆ, ไม่ใคร่ทักทายใคร, พูดได้ช้า (ใช้กับเด็กที่ถูกสอนให้พูด)
พูดจาตลบตะแลงพลิกแพลงไปมาจนจับคำพูดไม่ทัน
ไม่นับถือความเป็นผู้ใหญ่ พูดว่าให้เสียผู้ใหญ่
พูดดีแต่คิดร้าย
[[ปากปราศัย ใจเชือดคอ]] ก็ว่า
ชอบพูดคำหยาบ