ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
การรู้อะไรแล้วพูดไม่ได้ พูดไม่ออกไม่สามารถพูดออกมาได้
เพราะมีความจำเป็นบางอย่างหรือเพราะเกรงจะมีภัยมาถึงตนเองแก่ตนหรือผู้อื่นที่เกี่ยวข้องด้วย
ง่าย, สะดวก
ถ้อยคำที่โจษหรือเล่าลือกัน เช่น ปากตลาดเขาว่ากันมาอย่างนี้. ปากจัด.
อาการที่ปากอยู่ไม่สุข ชอบพูด ชอบฟ้อง
[[ปากคัน]] หรือ [[ปากบอน]] ก็ว่า
พูดดีแต่คิดร้าย
[[ปากปราศัย ใจเชือดคอ]] ก็ว่า
ชอบพูดคำหยาบ
ว่ากล่าวตักเตือนตลอดเวลาไม่หยุดหย่อน
ยังเป็นเหมือนเด็กไม่มีความคิด
เป็นการว่ากล่าวตำหนิคนที่ชอบอวดดี คิดว่าตนเองเก่งกว่าผู้อื่น
พอพูดก็ทำเลย
ชอบนินทาเล็กนินทาน้อย, ไม่กล้าพูด, พูดไม่ขึ้นหรือพูดไม่มีใครสนใจฟัง
ภัยอันตราย.
พอมีพอกิน