ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ธมฺมิก
ธารฺมิก
ผู้ตั้งอยู่ในธรรม, ผู้ประพฤติธรรม
นิคฺคาหก
นิคฺราห+ก
ผู้ข่มขี่. (ไทย) ?? ผู้มีวาจาหยาบ (ขอทาน)
สาวก
ศฺราวก
ผู้ฟัง, ศิษย์ของศาสดา
สุนข
ศุนก
หมา, ""ผู้มีเล็บงาม""
หตฺถานีก
หสฺตานีก
กองทัพช้าง, พลช้าง (หตฺถี+อนีก)
ทีปงฺกร
ทฺวีป+กร
ผู้ที่ทำที่พึ่ง, พระนามของพระพุทธเจ้า
เทว
ฝน; เทพ, เทวดา; ราชา (สมมติเทพ). ท ในภาษาบาลี ออกเสียงเหมือน d
กกฺขล กกฺขฬ
กฐร
แข็ง, กระด้าง, หยาบ
วิสฺสาส
วิศฺวาสิก
ความคุ้นเคย
สติ
สฺมฺฤติ
ความระลึกได้. (ไทย) เติม ป เป็น สมปฤดี บ้าง.
ฉนฺท+มติ
ฉนฺทสฺ+มติ
(ไทย บัญญัติ) คำนี้ไม่มีในพจนานุกรม, และหากจะใช้ ควรเขียนว่า ฉันทมติ แปลตามศัพท์ว่า ความเห็น(ที่เกิดจาก)ความพอใจ(ร่วมกัน), ความเห็นร่วมกันด้วยความพอใจ. เข้าใจว่าบัญญัติขึ้นให้ตรงกับคำว่า consensus ที่หมายถึง ความคิดเห็นของส่วนใหญ่ (ที่สอดคล้องกันลงรอยกัน), มติมหาชน. = ฉันทานุมัติ (ฉันท+อนุ+มติ)
วาสนา
อาการกายวาจา ที่เป็นลักษณะพิเศษของบุคคล สั่งสมมานานจนเคยชินเป็นบุคคลิกเฉพาะ เช่น คำพูดติดปาก การเดินเร็วๆ หรือล่อกแล่ก. (ไทย) อำนาจบุญเก่า, กุศลที่ทำให้ได้รับลาภยศ เช่น เด็กคนนี้มีวาสนาดี มีพ่อแม่ร่ำรวย. ดู วาสนา