ค้นเจอ 110 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "ท.ก.ป."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ธรรมิก

ธมฺมิก

ธารฺมิก

ผู้ตั้งอยู่ในธรรม, ผู้ประพฤติธรรม

นิคาหก

นิคฺคาหก

นิคฺราห+ก

ผู้ข่มขี่. (ไทย) ?? ผู้มีวาจาหยาบ (ขอทาน)

สาวก

สาวก

ศฺราวก

ผู้ฟัง, ศิษย์ของศาสดา

สุนัข

สุนข

ศุนก

หมา, ""ผู้มีเล็บงาม""

หัตถานึก, หัสดานึก

หตฺถานีก

หสฺตานีก

กองทัพช้าง, พลช้าง (หตฺถี+อนีก)

ทีปังกร

ทีปงฺกร

ทฺวีป+กร

ผู้ที่ทำที่พึ่ง, พระนามของพระพุทธเจ้า

เทวะ

เทว

เทว

ฝน; เทพ, เทวดา; ราชา (สมมติเทพ). ท ในภาษาบาลี ออกเสียงเหมือน d

กักขฬะ

กกฺขล กกฺขฬ

กฐร

แข็ง, กระด้าง, หยาบ

วิสาสะ

วิสฺสาส

วิศฺวาสิก

ความคุ้นเคย

สติ, สมฤดี (สม-รึ-)

สติ

สฺมฺฤติ

ความระลึกได้. (ไทย) เติม ป เป็น สมปฤดี บ้าง.

ฉันทามติ

ฉนฺท+มติ

ฉนฺทสฺ+มติ

(ไทย บัญญัติ) คำนี้ไม่มีในพจนานุกรม, และหากจะใช้ ควรเขียนว่า ฉันทมติ แปลตามศัพท์ว่า ความเห็น(ที่เกิดจาก)ความพอใจ(ร่วมกัน), ความเห็นร่วมกันด้วยความพอใจ. เข้าใจว่าบัญญัติขึ้นให้ตรงกับคำว่า consensus ที่หมายถึง ความคิดเห็นของส่วนใหญ่ (ที่สอดคล้องกันลงรอยกัน), มติมหาชน. = ฉันทานุมัติ (ฉันท+อนุ+มติ)

วาสนา (วาด-สะ-หฺนา)

วาสนา

วาสนา

อาการกายวาจา ที่เป็นลักษณะพิเศษของบุคคล สั่งสมมานานจนเคยชินเป็นบุคคลิกเฉพาะ เช่น คำพูดติดปาก การเดินเร็วๆ หรือล่อกแล่ก. (ไทย) อำนาจบุญเก่า, กุศลที่ทำให้ได้รับลาภยศ เช่น เด็กคนนี้มีวาสนาดี มีพ่อแม่ร่ำรวย. ดู วาสนา


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ