ผลการค้นหา

คำบาลีและสันสกฤตคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 121 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "ตระกูล,ผู้มีอำนาจ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อกตัญญู

อกตญฺญู

อ+กฺฤตชฺญ

ผู้ไม่รู้(คุณที่เขา)ทำ(ให้แก่ตน)แล้ว

อาชาไนย

อาชาเนยฺย

อา+ชฺญา, อา+ชนฺ+ย

""อาจในความรู้ทั่ว"". (ไทย) กำเนิดดี, พันธุ์หรือตระกูลดี; รู้รวดเร็ว, ฝึกหัดมาดีแล้ว, ถ้าเป็นม้าที่ฝึกหัดมาดีแล้ว เรียก ม้าอาชาไนย, ถ้าเป็นคนที่ฝึกหัดมาดีแล้ว เรียกว่า บุรุษอาชาไนย.

มรรคนายก

มคฺคนายก

มารฺคนายก

''ผู้นำทาง'' คือ ผู้จัดการทางกุศล หรือ ผู้ชี้แจงทางบุญทางกุศลและป่าวประกาศให้ประชาชนมาทำบุญทำกุศลในวัด.

เวสสันดร

เวสฺสนฺตร

ไวศฺยานฺตร, วิศฺวานฺตร

ผู้ข้ามซึ่งตรอกพ่อค้า, นามพระโพธิสัตว์ชาติที่ 10 ในทศชาติ, โดยปริยาย (โดยอ้อม) หมายถึง ผู้ที่มีใจกว้างขวางชอบให้ของแก่ผู้อื่นอย่างไม่มีขอบเขตจำกัด

ทหาร

ทหร

ทหร

คนหนุ่ม. (ไทย) ผู้มีหน้าที่ในเรื่องรบ

ทิพากร

ทิวากร

ทิวากร

ผู้กระทำหน้าที่กลางวัน, ทำ ""วัน"", พระอาทิตย์

ทิวากร

ทิวา+กร

ทิวา+กร

ผู้กระทำหน้าที่กลางวัน, ทำ ""วัน"", พระอาทิตย์

นรินทร์

นร+อินฺท

นร+อินฺทฺร

จอมคน, ผู้เป็นใหญ่กว่าชน (พระเจ้าแผ่นดิน)

นริศวร, นเรศวร

นร+อิสฺสร

นร+อีศฺวร

พระราชา, ผู้เป็นใหญ่กว่าชน (พระเจ้าแผ่นดิน)

ปราณ

ปาณ

ปฺราณ

ลมหายใจ; ผู้มีลมหายใจ, สัตว์, คน

สาโลหิต

สาโลหิต

ส+โลหิต

ผู้มีสายเลือดร่วมกัน (ร่วมท้อง). มักพูดเคลื่อนเป็น สายโลหิต

สุกร

สุกร, สูกร

สุกร

หมู, ""(ถูกเขา)ทำได้ง่าย, ผู้มีมือ(เท้า)งาม""

 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด