ค้นเจอ 83 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "ประภวัต"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กริยา

กิริยา, กฺริยา

กฺริยา

ชนิดของคำที่แสดงการกระทำ อาการ

กิริยา

กิริยา กฺริยา

กฺริยา

การกระทำ, อาการที่แสดงออกมาด้วยกายมารยาท

อธิกรณ์

อธิกรณ

อธิกรณ

การกระทำยิ่ง (เหตุ, โทษ, คดี)

อธิการ

อธิการ

อธิการ

การกระทำยิ่ง (อำนาจ, การปกครอง, สิทธิ, หน้าที่)

ทีปังกร

ทีปงฺกร

ทฺวีป+กร

ผู้ที่ทำที่พึ่ง, พระนามของพระพุทธเจ้า

ฐาปนิก

ฐาปนิก

สฺถาปนิก

ผู้ก่อสร้าง, ผู้ออกแบบก่อสร้าง

ประพฤติ

ปวุตฺติ

ปฺรวฺฤตฺติ

ความเป็นไปอันเกี่ยวด้วยการกระทำหรือปฏิบัติตน, เหตุต้นเค้า. ปฏิบัติ

สติ, สมฤดี (สม-รึ-)

สติ

สฺมฺฤติ

ความระลึกได้. (ไทย) เติม ป เป็น สมปฤดี บ้าง.

อธิษฐาน (อะ-ทิด-ถาน)

อธิฏฺฐาน

อธิษฐาน

ตั้ง(ใจ)มั่น(ในการกระทำให้สำเร็จ). (ไทย) ตั้งจิตปรารถนาผลอย่างใดอย่างหนึ่ง, ตั้งจิตขอร้องต่อสิ่งที่ตนถือว่าศักดิ์สิทธิ์เพื่อผลอย่างใดอย่างหนึ่ง.

สมเพช (-เพด)

สํเวชน

สํเวชน

ดู สังเวช. (ไทย) สลดใจ ทำให้เกิดความสงสาร หรือหดหู่; (ปาก) กล่าวถึงการกระทำของผู้อื่นในเชิงเย้ยหยัน ดูหมิ่นดูแคลน ว่าไม่น่าทำเช่นนั้น เช่น น่าสมเพชจัง! ทำตัวแบบนี้.

สิทธัตถะ

สิทฺธตฺถ

สิทฺธารฺถ

""ผู้ที่สำเร็จความมุ่งหมายแล้ว"", พระราชกุมารนามว่าสิทธัตถะ (ทรงสถานะเป็นพระมหาโพธิสัตว์ก่อนตรัสรู้, จึงไม่ควรใช้คำว่า ""พระพุทธเจ้าน้อย"" หากถือเคร่งครัด) ผู้ได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าในภายหลัง; เมล็ดพันธุ์ผักกาด (สาสป).


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ