ผลการค้นหา

ค้นเจอ 75 รายการ

เสารภย์, เสาวรภย์

สุรภี

เสาวรภฺย

ยินดีด้วยดี (กลิ่นหอม, เครื่องหอม)

อิจฉา

อิจฺฉา

ความอยาก, ต้องการ. (ไทย) ความรู้สึกไม่อยากให้ผู้อื่นได้ดี=ริษยา

พร

วร

คำแสดงความปรารถนาดี, สิ่งที่ขอเลือกเองตามประสงค์

จริต

ความประพฤติ. (ไทย) บางทีใช้ในทางไม่ดี เช่น ดัดจริต มีจริต

อัสดร

อสฺสตร

อสฺวตร

ม้าดีกว่าม้าทั่วไป. (ไทย) ม้าทั่วไป.

ทรพิษ

ทุร+วิส

ทุสฺ+วิษ

""พิษชั่ว"", ชื่อโรคระบาด มักขึ้นตามตัว เป็นเม็ดเล็กๆ ดาษทั่วไป เรียกว่า ไข้ทรพิษ, ฝีดาษ ก็ว่า.

สุภาพ

สุภาว

ภาวะอันดี. (ไทย) เรียบร้อย, อ่อนโยน, ละมุนละม่อม.

จรรยา

จริยา

จรฺยา

ความประพฤติ, กิริยาที่ควรประพฤติในหมู่ในคณะ, นิยมใช้ในทางดี

สันดาน

สนฺตาน

สํตาน

สืบต่อ, อุปนิสัยที่สืบต่อมาหลายภพชาติ. (ไทย) อุปนิสัยที่มีมาแต่กำเนิด มักใช้ไปในทางไม่ดี.

อาชาไนย

อาชาเนยฺย

อา+ชฺญา, อา+ชนฺ+ย

""อาจในความรู้ทั่ว"". (ไทย) กำเนิดดี, พันธุ์หรือตระกูลดี; รู้รวดเร็ว, ฝึกหัดมาดีแล้ว, ถ้าเป็นม้าที่ฝึกหัดมาดีแล้ว เรียก ม้าอาชาไนย, ถ้าเป็นคนที่ฝึกหัดมาดีแล้ว เรียกว่า บุรุษอาชาไนย.

มานะ

มาน

ความถือตัว (เป็นกิเลสประเภทหนึ่ง มี 16 อย่าง เช่น ถือตัวว่าดีกว่าเขา เสมอกับเขา ต่ำกว่าเขา เป็นต้น). (ไทย) มีความอดทน.

อัจฉริยะ

อจฺฉริย

อาศฺจรฺย

น่าพิศวง, น่าอัศจรรย์; มีความรู้ความสามารถเกินกว่าระดับปรกติมาก, ""(ดีจน)สมควรดีดนิ้วมือ(ให้)""

คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด