ค้นเจอ 74 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "ก.ต.ช."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

(พระ)ศรีอารยเมตไตรย

สิริอริยเมตฺเตยฺย

ศฺรีอารฺยเมไตรฺย

เมตเตยยะ พระนามพระพุทธเจ้าที่จะเสด็จอุบัติเป็นพระองค์ที่ 5 ต่อจากพระพุทธเจ้าโคตมะของเรา ในภัททกัปนี้. (ปาก) พระศรีอารย์.

ธรรมิก

ธมฺมิก

ธารฺมิก

ผู้ตั้งอยู่ในธรรม, ผู้ประพฤติธรรม

นิคาหก

นิคฺคาหก

นิคฺราห+ก

ผู้ข่มขี่. (ไทย) ?? ผู้มีวาจาหยาบ (ขอทาน)

สาวก

สาวก

ศฺราวก

ผู้ฟัง, ศิษย์ของศาสดา

สุนัข

สุนข

ศุนก

หมา, ""ผู้มีเล็บงาม""

หัตถานึก, หัสดานึก

หตฺถานีก

หสฺตานีก

กองทัพช้าง, พลช้าง (หตฺถี+อนีก)

กักขฬะ

กกฺขล กกฺขฬ

กฐร

แข็ง, กระด้าง, หยาบ

วิสาสะ

วิสฺสาส

วิศฺวาสิก

ความคุ้นเคย

ฐาปนิก

ฐาปนิก

สฺถาปนิก

ผู้ก่อสร้าง, ผู้ออกแบบก่อสร้าง

อุปัชฌาย์

อุปชฺฌาย

อุปาธฺยาย

พระเถระผู้รับรองบุคคลเข้ามาบวชในท่ามกลางสงฆ์ (สงฆ์ในที่นั้นเป็นผู้ตัดสินใจร่วมกันยอมรับให้เข้าหมู่เป็นภิกษุด้วยกันได้) และดูแลอบรมหลังจากบวชแล้ว, “ผู้เพ่งดูอยู่ใกล้ๆ”

อยุธยา

อโยธฺยา

ชื่อเมืองหลวงเก่าของไทย ยืมมาจากคำว่า ""อโยธยา Ayodhya"" ซึ่งแปลว่า ""รบไม่แพ้"" ในวรรณคดีเป็นชื่อเมืองของพระรามในเรื่อง รามเกียรติ์/รามายณะ ตั้งอยู่ในรัฐอุตตรประเทศของอินเดีย (สมัยโบราณเรียกว่า เมืองสาเกต) ปัจจุบันฮินดูและมุสลิมต่างก็อ้างสิทธิ์ในเมืองนี้; ในอดีต พม่าเคยเรียก อยุธยา (Ayudhya/Ayodhya อโยเดีย) ว่า ""โยเดีย Yodia"" ซึ่งอาจเป็นเพราะต้องการให้มีความหมายว่า ""รบแพ้"" หรืออาจเป็นเพราะเสียงพูดที่กร่อนไปเองก็ได้

วาสนา (วาด-สะ-หฺนา)

วาสนา

วาสนา

อาการกายวาจา ที่เป็นลักษณะพิเศษของบุคคล สั่งสมมานานจนเคยชินเป็นบุคคลิกเฉพาะ เช่น คำพูดติดปาก การเดินเร็วๆ หรือล่อกแล่ก. (ไทย) อำนาจบุญเก่า, กุศลที่ทำให้ได้รับลาภยศ เช่น เด็กคนนี้มีวาสนาดี มีพ่อแม่ร่ำรวย. ดู วาสนา


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ