ค้นเจอ 47 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "อจระ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กริยา

กิริยา, กฺริยา

กฺริยา

ชนิดของคำที่แสดงการกระทำ อาการ

กิริยา

กิริยา กฺริยา

กฺริยา

การกระทำ, อาการที่แสดงออกมาด้วยกายมารยาท

อธิกรณ์

อธิกรณ

อธิกรณ

การกระทำยิ่ง (เหตุ, โทษ, คดี)

ดิเรก

อติเรก

อติเรก

เกินหนึ่ง (ใหญ่ยิ่ง, มาก, พิเศษ). (ไทย) อดิเรก ตัด อ.

ภิรมย์

อภิรมฺม

อภิ+รมฺย

ยินดียิ่ง, ดีใจยิ่ง. (ไทย) อภิรมย์ ตัด อ.

อธิการ

อธิการ

อธิการ

การกระทำยิ่ง (อำนาจ, การปกครอง, สิทธิ, หน้าที่)

นุช

อนุช

อนุ+ช

ผู้เกิดภายหลัง, น้อง. (ไทย) ตัด อ พยางค์หน้าออก.

ประพฤติ

ปวุตฺติ

ปฺรวฺฤตฺติ

ความเป็นไปอันเกี่ยวด้วยการกระทำหรือปฏิบัติตน, เหตุต้นเค้า. ปฏิบัติ

โอม

โอม

คำที่ประกอบด้วยเสียง 3 เสียง คือ อ อุ ม [อ่านว่า อะ อุ มะ] รวมกัน ฮินดู (พราหมณ์) หมายถึง พระเจ้าทั้ง 3 คือ อ = พระศิวะ อุ = พระวิษณุ ม = พระพรหม; นับถือเป็นคำศักดิ์สิทธิ์, เป็นคำขึ้นต้นของการกล่าวมนต์.

อธิษฐาน (อะ-ทิด-ถาน)

อธิฏฺฐาน

อธิษฐาน

ตั้ง(ใจ)มั่น(ในการกระทำให้สำเร็จ). (ไทย) ตั้งจิตปรารถนาผลอย่างใดอย่างหนึ่ง, ตั้งจิตขอร้องต่อสิ่งที่ตนถือว่าศักดิ์สิทธิ์เพื่อผลอย่างใดอย่างหนึ่ง.

สมเพช (-เพด)

สํเวชน

สํเวชน

ดู สังเวช. (ไทย) สลดใจ ทำให้เกิดความสงสาร หรือหดหู่; (ปาก) กล่าวถึงการกระทำของผู้อื่นในเชิงเย้ยหยัน ดูหมิ่นดูแคลน ว่าไม่น่าทำเช่นนั้น เช่น น่าสมเพชจัง! ทำตัวแบบนี้.


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ