ค้นเจอ 54 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*ยก*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โศก

โสก

โศก

ความทุกข์, ความเศร้า. (ไทย) ต้นอโศก ตัดพยางค์หน้า เป็น โศก, สีเขียวอ่อนอย่างสีใบอโศกอ่อน เรียกว่า สีโศก.

สงเคราะห์

สงฺคห

สํคฺรห

สงเคราะห์, อนุเคราะห์, ช่วยเหลือ; ""ถือพร้อม"", รวบรวม, ย่อ. (เทียบ วิเคราะห์ ""ถือแยก"" แยกให้เห็นชัด)

สดุดี

ถุติ

สฺตุติ

การยกย่อง, สรรเสริญ

สมัญญา

สมญฺญา

สมาชฺญา

ชื่อเครื่องรู้เสมอ, นาม, ชื่อ; ชื่อที่มีผู้ยกย่องหรือตั้งให้ เช่น พระพุทธเจ้าได้รับสมัญญาว่า พระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพราะเป็นผู้ตรัสรู้เองโดยชอบ

สังคม

สงฺคม

สํคม

ไปพร้อม, ไปร่วมกัน, ไปด้วยกัน (สมาคมกัน)

สัมมา

สมฺมา

สมฺยกฺ

จริง, แท้โดยชอบ

สัมฤทธิ์

สมิทฺธิ

สมฺฤทฺธิ

ความ สำเร็จ. (ไทย) โลหะเจือชนิดหนึ่ง ส่วนใหญ่ประกอบด้วยทองแดงกับดีบุก, ทองสัมฤทธิ์หรือ ทองบรอนซ์ (bronze) ก็เรียก, โบราณเขียนว่า สำริด.

โหร (โหน)

โหรา

โหรา

ผู้รู้วิชาโหรา, ผู้พยากรณ์โดยอาศัยการโคจรของดวงดาวเป็นหลัก; ผู้ให้ฤกษ์และพยากรณ์โชคชะตาราศี

อภัย

อภย

อภย

ไม่มีภัย. (ไทย) ยกโทษให้.

อยุธยา

อโยธฺยา

ชื่อเมืองหลวงเก่าของไทย ยืมมาจากคำว่า ""อโยธยา Ayodhya"" ซึ่งแปลว่า ""รบไม่แพ้"" ในวรรณคดีเป็นชื่อเมืองของพระรามในเรื่อง รามเกียรติ์/รามายณะ ตั้งอยู่ในรัฐอุตตรประเทศของอินเดีย (สมัยโบราณเรียกว่า เมืองสาเกต) ปัจจุบันฮินดูและมุสลิมต่างก็อ้างสิทธิ์ในเมืองนี้; ในอดีต พม่าเคยเรียก อยุธยา (Ayudhya/Ayodhya อโยเดีย) ว่า ""โยเดีย Yodia"" ซึ่งอาจเป็นเพราะต้องการให้มีความหมายว่า ""รบแพ้"" หรืออาจเป็นเพราะเสียงพูดที่กร่อนไปเองก็ได้

อโหสิ

อโหสิ

ได้เป็นแล้ว. (ไทย) ยกโทษให้.

อาชาไนย

อาชาเนยฺย

อา+ชฺญา, อา+ชนฺ+ย

""อาจในความรู้ทั่ว"". (ไทย) กำเนิดดี, พันธุ์หรือตระกูลดี; รู้รวดเร็ว, ฝึกหัดมาดีแล้ว, ถ้าเป็นม้าที่ฝึกหัดมาดีแล้ว เรียก ม้าอาชาไนย, ถ้าเป็นคนที่ฝึกหัดมาดีแล้ว เรียกว่า บุรุษอาชาไนย.


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ