ผลการค้นหา

ค้นเจอ 49 รายการ

สังสรรค์

สํสคฺค

สํสรฺค

คลุกคลี. (ไทย) พบปะวิสาสะกันเป็นครั้งคราวด้วยความสนิทสนม.

สังหาร

สํหาร

นำไปพร้อม, การรวบรวม, ย่อ. (ไทย) ทำลาย, ฆ่า, ล้างผลาญ. (สมฺปหาร การสู้รบกัน)

สันถวไมตรี

สนฺถวมิตฺต

สูสฺตว+มิตฺร

ไมตรีอันดีต่อกัน

สันนิวาส

สนฺนิวาส

การอยู่ร่วมกัน

สาโลหิต

ส+โลหิต

ผู้มีสายเลือดร่วมกัน (ร่วมท้อง). มักพูดเคลื่อนเป็น สายโลหิต

อนุรักษ์

อนุ+รกฺข

อนุ+รกฺษฺ

ตามรักษา (ระวัง, ป้องกัน)

อภิปราย

อธิปฺปาย

อภิปฺราย

แสดงความคิดเห็นร่วมกัน

อภิรักษ์

อภิรกฺข

อภิรกฺษ

รักษายิ่ง, ป้องกันยิ่ง

อินทรีย์ (อิน-ซี)

อินฺทฺริย (อิน-ทฺริ-ยะ)

อินฺทฺริย

ความ เป็นใหญ่, เรียกอายตนะภายใน แต่ละอย่าง (มี 6 อย่าง) ว่า อินทรีย์ เพราะเป็นใหญ่ในการทำหน้าที่ของตนๆ เช่น ตาเป็นใหญ่ในการดู, หู เป็นใหญ่ในการได้ยิน ฯลฯ. (ไทย) ร่างกาย(และจิตใจ); สิ่งมีชีวิต. (ส่วน อินทรี เป็นชื่อของนกชนิดหนึ่ง ออกเสียงว่า อิน-ซี เหมือนกัน แต่เขียนไม่มี ย์)

อุปัชฌาย์

อุปชฺฌาย

อุปาธฺยาย

พระเถระผู้รับรองบุคคลเข้ามาบวชในท่ามกลางสงฆ์ (สงฆ์ในที่นั้นเป็นผู้ตัดสินใจร่วมกันยอมรับให้เข้าหมู่เป็นภิกษุด้วยกันได้) และดูแลอบรมหลังจากบวชแล้ว, “ผู้เพ่งดูอยู่ใกล้ๆ”

เอกฉันท์ (เอก-กะ-)

เอกฉนฺท

เอกฉนฺทสฺ

มีความเห็นเป็นอย่างเดียวกันทั้งหมด

โอม

คำที่ประกอบด้วยเสียง 3 เสียง คือ อ อุ ม [อ่านว่า อะ อุ มะ] รวมกัน ฮินดู (พราหมณ์) หมายถึง พระเจ้าทั้ง 3 คือ อ = พระศิวะ อุ = พระวิษณุ ม = พระพรหม; นับถือเป็นคำศักดิ์สิทธิ์, เป็นคำขึ้นต้นของการกล่าวมนต์.

คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด