อาชาไนย
อาชาเนยฺย
อา+ชฺญา, อา+ชนฺ+ย
""อาจในความรู้ทั่ว"". (ไทย) กำเนิดดี, พันธุ์หรือตระกูลดี; รู้รวดเร็ว, ฝึกหัดมาดีแล้ว, ถ้าเป็นม้าที่ฝึกหัดมาดีแล้ว เรียก ม้าอาชาไนย, ถ้าเป็นคนที่ฝึกหัดมาดีแล้ว เรียกว่า บุรุษอาชาไนย.
ผลการค้นหา
ประเภทการค้นหา
ตัวกรองผลการค้นหา
ค้นเจอ 66 รายการ
คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "อ-น-ย"
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด