ค้นเจอ 35 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "สะเหล่อ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อวกาศ

โอกาส อวกาส

อวกาศ

บริเวณที่อยู่นอก, บรรยากาศของโลก

วาสนา (วาด-สะ-หฺนา)

วาสนา

วาสนา

อาการกายวาจา ที่เป็นลักษณะพิเศษของบุคคล สั่งสมมานานจนเคยชินเป็นบุคคลิกเฉพาะ เช่น คำพูดติดปาก การเดินเร็วๆ หรือล่อกแล่ก. (ไทย) อำนาจบุญเก่า, กุศลที่ทำให้ได้รับลาภยศ เช่น เด็กคนนี้มีวาสนาดี มีพ่อแม่ร่ำรวย. ดู วาสนา

อนาถ

น+นาถ

อ+นาถ

ไม่มีที่พึ่ง. (ไทย) น่าสังเวช, น่าสลดใจ

อยุธยา

อโยธฺยา

ชื่อเมืองหลวงเก่าของไทย ยืมมาจากคำว่า ""อโยธยา Ayodhya"" ซึ่งแปลว่า ""รบไม่แพ้"" ในวรรณคดีเป็นชื่อเมืองของพระรามในเรื่อง รามเกียรติ์/รามายณะ ตั้งอยู่ในรัฐอุตตรประเทศของอินเดีย (สมัยโบราณเรียกว่า เมืองสาเกต) ปัจจุบันฮินดูและมุสลิมต่างก็อ้างสิทธิ์ในเมืองนี้; ในอดีต พม่าเคยเรียก อยุธยา (Ayudhya/Ayodhya อโยเดีย) ว่า ""โยเดีย Yodia"" ซึ่งอาจเป็นเพราะต้องการให้มีความหมายว่า ""รบแพ้"" หรืออาจเป็นเพราะเสียงพูดที่กร่อนไปเองก็ได้

อัฐ

อฏฺฐ

อษฺฏนฺ

แปด

อัศวานึก

อสฺสานีก

อศฺวานีก

กองทัพท้า, พลม้า

อัสสานึก

อสฺสานีก

อศฺวานีก

กองทัพม้า, พลม้า

อัสสุ

อสฺสุ

อศฺรุ

น้ำตา

ศาสตราจารย์ (สาด-ตฺรา-, สาด-สะ-ตฺรา-)

สตฺถาจริย

ศาสตฺราจารฺย

อาจารย์ผู้มีความรู้ในคัมภีร์ ตำรา ศาสตร์. (ไทย บัญญัติ.) ตำแหน่งทางวิชาการชั้นสูงสุดของสถาบันระดับอุดมศึกษา. (มักออกเสียงผิดเป็น สาด-สะ-ดา-จาน)

อกตัญญู

อกตญฺญู

อ+กฺฤตชฺญ

ผู้ไม่รู้(คุณที่เขา)ทำ(ให้แก่ตน)แล้ว

อัษฎางค์

อฏฺฐงฺค

อษฺฏ+องฺค

องค์ 8, มีองค์ 8

อัสสุชล

อสฺสุชล

อศฺรุชล

น้ำตา


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ