ค้นเจอ 42 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*คน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เถน

เถน

เสฺตน

ลัก, ขโมย; สมัยก่อน คนไทยใช้เป็นคำอุทาน/ด่า เช่น ไอ้เถน!.

เถระ, เถรี

เถร, เถรี

สฺถวิร, สฺถวิรา

คนแก่, ผู้เฒ่า, ผู้มั่นคง, พระที่มีพรรษา 10 ขึ้นไป

ทหาร

ทหร

ทหร

คนหนุ่ม. (ไทย) ผู้มีหน้าที่ในเรื่องรบ

ทุรชน

ทุรชน

ทุสฺ+ชน

คนชั่ว

ธุดงค์

ธุต+องฺค

ธุต+องฺค

องค์คุณเครื่อง[ช่วย]กำจัดกิเลส, ชื่อวัตรปฏิบัติอย่างเคร่งครัดของภิกษุ มี 13 อย่าง เช่น การอยู่ป่า การอยู่โคนไม้. มักเข้าใจคลาดเคลื่อนไปว่า การที่ภิกษุจาริกเที่ยวไป (แม้จะเป็นในป่าเขาก็ตาม) คือการปฏิบัติธุดงค์แล้ว, ธุดงค์ไม่ใช่ศีล ภิกษุใดรักษาธุดงค์ข้อใดหรือหลายข้อแล้วกิเลสเบาบางลง คุณธรรมเจริญขึ้น ควรรักษา หากเป็นตรงกันข้าม ก็(ยัง)ไม่ควรรักษา.

นรินทร์

นร+อินฺท

นร+อินฺทฺร

จอมคน, ผู้เป็นใหญ่กว่าชน (พระเจ้าแผ่นดิน)

นฤดม

นร+อุตฺตม

นร+อุตฺตม

คนผู้สูงสุด

นฤบดี

นร+ปติ

นร+ปติ

เจ้าแห่งคน (พระราชา)

นาวิก

นาวิก

นาวิก

ผู้ขี่เรือ, คนขับเรือ, เกี่ยวกับเรือ

บัณฑิต

ปณฺฑิต

ปณฺฑิต

ผู้รู้, ผู้ทรงความรู้, คนฉลาด

ประชาชาติ

ปชา+ชาติ

ปฺรชา+ชาติ

หมู่คน

ปราณ

ปาณ

ปฺราณ

ลมหายใจ; ผู้มีลมหายใจ, สัตว์, คน


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ