ค้นเจอ 215 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*กา*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อยุธยา

อโยธฺยา

ชื่อเมืองหลวงเก่าของไทย ยืมมาจากคำว่า ""อโยธยา Ayodhya"" ซึ่งแปลว่า ""รบไม่แพ้"" ในวรรณคดีเป็นชื่อเมืองของพระรามในเรื่อง รามเกียรติ์/รามายณะ ตั้งอยู่ในรัฐอุตตรประเทศของอินเดีย (สมัยโบราณเรียกว่า เมืองสาเกต) ปัจจุบันฮินดูและมุสลิมต่างก็อ้างสิทธิ์ในเมืองนี้; ในอดีต พม่าเคยเรียก อยุธยา (Ayudhya/Ayodhya อโยเดีย) ว่า ""โยเดีย Yodia"" ซึ่งอาจเป็นเพราะต้องการให้มีความหมายว่า ""รบแพ้"" หรืออาจเป็นเพราะเสียงพูดที่กร่อนไปเองก็ได้

อวตาร

อวตาร

อวตาร

ข้ามลง, หยั่งลง; การแบ่งภาคมาเกิดในโลก ของพระนารายณ์; ในศาสนาฮินดูมีการสร้างความเชื่อว่า พระพุทธเจ้าเป็นเพียงอีกอวตารหนึ่งของพระนารายณ์ (เป็นความพยายามในการกลืนศาสนา)

อสนีบาต

อสนิ อสนี+ปาต

อศนิปาต

การตกลงของสายฟ้า, ฟ้าผ่า, ไทยเขียนเป็น อสุนีบาต ก็มี

อักษะ

อกฺก

อกฺษ

เพลารถ, สกา

อาดูร

อาตุร

อาตุร

ทนทุกข์เวทนาทั้งกายและใจ

อาวุโส

อาวุโส

อายุษฺมตฺ

คำที่ผู้ใหญ่เรียกผู้น้อย; คำที่พระผู้ใหญ่หรือที่มีพรรษามากกว่า เรียกพระผู้น้อยหรือที่มีพรรษาน้อยกว่า; ความมีอายุมากกว่า หรือมีประสบการณ์ในอาชีพมากกว่า

อิจฉา

อิจฺฉา

อิจฺฉา

ความอยาก, ต้องการ. (ไทย) ความรู้สึกไม่อยากให้ผู้อื่นได้ดี=ริษยา

อิฐ

อิฏฺฐกา

อิษฺฏกา

ก้อนอิฐ

อินทรีย์ (อิน-ซี)

อินฺทฺริย (อิน-ทฺริ-ยะ)

อินฺทฺริย

ความ เป็นใหญ่, เรียกอายตนะภายใน แต่ละอย่าง (มี 6 อย่าง) ว่า อินทรีย์ เพราะเป็นใหญ่ในการทำหน้าที่ของตนๆ เช่น ตาเป็นใหญ่ในการดู, หู เป็นใหญ่ในการได้ยิน ฯลฯ. (ไทย) ร่างกาย(และจิตใจ); สิ่งมีชีวิต. (ส่วน อินทรี เป็นชื่อของนกชนิดหนึ่ง ออกเสียงว่า อิน-ซี เหมือนกัน แต่เขียนไม่มี ย์)

อุทธรณ์

อุทฺธรณ

อุทฺธรณ

การยกขึ้น, การรื้อฟื้น

อุทัย

อุทย

อุทย

การขึ้น, การตั้งขึ้น

อุโบสถ

อุโปสถ

อุโปษณ อุโปษธ

การเข้าอยู่รักษาศีล 8 (จำศีล), ศีล 8=ศีลอุโบสถ, วันอุโบสถ (อุโปสถทิน) =วันพระ. (ไทย) มักหมายถึงสถานที่สงฆ์ใช้ประชุมทำสังฆกรรม. ดู โบสถ์


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ