ค้นเจอ 14 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "แปลก,แปลก ๆ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มหัศจรรย์

มหา+อจฺฉริย

มหา+อาศฺจรฺย

แปลกประหลาดมาก

พิเศษ

วิเสส

วิเศษ

ยิ่งกว่าปกติ, แปลกกว่าสามัญ

วิตถาร

วิตฺถาร

วิสฺตาร (พิสดาร)

กว้าง, กว้างขวาง. (ไทย) แปลก, นอกทาง.

วิกฤต วิกฤติ (วิ-กฺริด)

วิกติ

วิกติ

ทำให้แปลก, ทำให้วิเศษ, ทำให้หลากหลาย, การเปลี่ยนแปลง. (ไทย) อยู่ในขั้นล่อแหลมต่ออันตราย.

ปรัมปรา

ปรมฺปรา

ปรมฺปรา

สืบๆ กันมา

บริกร

ปริ+กร

ปริ+กร

ผู้รับใช้ ""ทำรอบๆ""

ภาคภูมิ

ภาค+ภูมิ

(ไทย) มีสง่า, ผึ่งผาย. (บาลี ไม่มีที่ใช้ - ส่วนแห่งแผ่นดิน, แผ่นดินที่เป็นภาคหรือเป็นส่วนๆ)

ภูมิฐาน

ภูมิ+ฐาน

ภูมิ+

(ไทย) มีสง่า, ผึ่งผาย. (บาลี ไม่มีที่ใช้ - ส่วนแห่งแผ่นดิน, แผ่นดินที่เป็นภาคหรือเป็นส่วนๆ)

อาจิณ

อาจิณฺณ

อาจิรฺณ

เป็นปรกติ, ติดเป็นนิสัย, เสมอๆ, เนืองๆ. (ไม่ใช่ อาจินต์)

วิเคราะห์

วิคฺคห

วิคฺรห

""ถือแยก"" แยกออกเป็นส่วนๆ เพื่อให้เห็นชัดเป็นต้น. (เทียบ สงเคราะห์ ""ถือรวม"" รวบรวม)

ทรพิษ

ทุร+วิส

ทุสฺ+วิษ

""พิษชั่ว"", ชื่อโรคระบาด มักขึ้นตามตัว เป็นเม็ดเล็กๆ ดาษทั่วไป เรียกว่า ไข้ทรพิษ, ฝีดาษ ก็ว่า.

อุปัชฌาย์

อุปชฺฌาย

อุปาธฺยาย

พระเถระผู้รับรองบุคคลเข้ามาบวชในท่ามกลางสงฆ์ (สงฆ์ในที่นั้นเป็นผู้ตัดสินใจร่วมกันยอมรับให้เข้าหมู่เป็นภิกษุด้วยกันได้) และดูแลอบรมหลังจากบวชแล้ว, “ผู้เพ่งดูอยู่ใกล้ๆ”


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ