ตัวกรองผลการค้นหา
หรือคุณกำลังค้นหา เกษม, พาหา, แขน, ham, RAM, ครีม, แยม
แขม
หมายถึง[แขมฺ] น. ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Saccharum arundinaceum Retz. ในวงศ์ Gramineae มักขึ้นตามชายนํ้า ชายป่า และชายเขาที่ชุ่มชื้น, พง ก็เรียก.
หมายถึง[ขะแม] น. คนเขมร, เขียนเป็น แขมร์ ก็มี.
อ่านว่าแขมฺ
อ่านว่าขะ-แม
ปลายอ้อปลายแขม
หมายถึงที่ยังอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้, ที่ยังอยู่ห่างไกล.
หมายถึง(สำ) ว. ที่ยังอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้, ที่ยังอยู่ห่างไกล.
พง
หมายถึงดู แขม ๑ และ เลา ๑.
ว.ค.
ย่อมาจากโรงเรียนวังแขมวิทยาคม จังหวัดกำแพงเพชร
ตะวาง
หมายถึงน. ชื่อหญ้าชนิดหนึ่งคล้ายต้นแขม ขึ้นตามทุ่งนา. (พจน. ๒๔๙๓).
กอ
หมายถึงน. กลุ่มแห่งต้นไม้ที่เกิดจากเหง้าเดียวกัน เช่น กอหญ้า กอแขม กอไผ่, ต้นไม้ที่ขึ้นเป็นกลุ่ม เช่น กอข้าว, ใช้เข้าคู่กับคำ เหล่า ว่า เหล่ากอ หมายความว่า เชื้อสาย.