ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา สัตถา, สัตถิ, สัตถุ, สัตถ, สัตถ-
[สัดถะ-] (แบบ) น. คัมภีร์, ตำรา. (ป.; ส. ศาสฺตฺร).
(แบบ) น. เกวียน. (ป.; ส. สารฺถ).
(แบบ) น. อาวุธ, มีด, หอก. (ป.; ส. ศสฺตฺร).
[สัดถันดอน, สัดถันดะระกับ] น. ชื่อกัปหรือกัลป์หนึ่ง ซึ่งถือว่าคนเสื่อมจากศีลธรรมอย่างที่สุด มีการรบราฆ่าฟันกัน ไม่รู้จักญาติพี่น้อง เช่น ห้าขวบมีฆราวาส ใจร้ายกาจโกลี กัลปนั้นมีนามกร ชื่อสัตถันดรพึงมี. (มาลัยคำหลวง). (ป. สตฺถ + อนฺตร).
(แบบ) น. ครู, ผู้สอน. (ป.; ส. ศาสฺตฺฤ).
(แบบ) น. ขา. (ป.; ส. สกฺถิ).
น. ครู, ผู้สอน, มักใช้เป็นส่วนหน้าสมาส. (ป.).
น. คำสั่งสอนของพระศาสดา คือพระพุทธศาสนา. (ป.; ส. ศาสฺตฺฤ).
สัด-ถะ
สัด-ถัน-ดอน
สัด-ถัน-ดะ-ระ-กับ