ผลการค้นหา

สวน* *สวน *สวน*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "สวน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 668 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา ยวน,กวน, อุทยาน, answer back, garden, plantation, give an enema

อุทยาน

อุยฺยาน

อุทฺยาน

สวน
 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้

answer back

สวนตอบ, ตอบโต้, โต้, สวน, ย้อนกลับ, เถียง, สวนกลับ

V
 EN-TH Dictionary

garden

สวน, ไร่, อุทยาน

N
 EN-TH Dictionary

plantation

สวน, ไร่, นา, ฟาร์ม, พื้นที่เพาะปลูก

N
 EN-TH Dictionary

garden

สวน

N

สมัยก่อน ถนนจากธนบุรีไปยังนครปฐมไม่มีถนนหนทาง แต่เต็มไปด้วยคูคลอง ร่อง สวน ทุ่งนา

บริเวณที่ปลูกต้นไม้เป็นจำนวนมาก ซึ่งกั้นเป็นขอบเขตไว้ เป็นคำกล่าวทั่วๆ ไป, ถ้าต้องการกล่าวว่าเป็นสวนชนิดใด ลักษณะใด ก็มีคำอื่นประกอบหลังบอกให้ทราบโดยเฉพาะ, โดยปริยายหมายถึงสถานที่ซึ่งมีลักษณะเช่นนั้นในบางกรณี
 EN-TH Dictionary

give an enema

สวน

V

แพทย์ใช้น้ำบาเรียมสวนเข้าทางทวารผู้ป่วย ก่อนถ่ายเอ็กซเรย์

เอาสายสวนใส่ทางช่องปัสสาวะให้เข้าไปในกระเพาะปัสสาวะเพื่อให้ปัสสาวะออก, เอาลูกสวนใส่ทวารหนักแล้วบีบน้ำยาหรือน้ำสบู่ให้เข้าไปในลำไส้ใหญ่เพื่อกระตุ้นให้ลำไส้ใหญ่บีบตัวให้อุจจาระออก
 EN-TH Dictionary

pass in the opposite directions

สวน

V

เมื่อเดินเรื่อยไปจวนจะถึงหนองน้ำ เราก็พบหมูป่าฝูงหนึ่งสวนมา

อาการที่เคลื่อนไปตรงข้ามในเส้นทางเดียวกัน
 EN-TH Dictionary

(come) in the opposite direction

สวน

ADV

ถนนในหมู่บ้านหลายแห่งมีขนาดกว้างพอให้รถยนต์วิ่งสวนกันได้

อาการที่เคลื่อนไปตรงข้ามในเส้นทางเดียวกัน
 EN-TH Dictionary

สวน

น. บริเวณที่ปลูกต้นไม้เป็นจำนวนมาก เช่น สวนทุเรียน สวนยาง สวนกุหลาบ สวนผัก, โดยปริยายหมายถึงสถานที่ซึ่งมีลักษณะเช่นนั้นในบางกรณี เช่น สวนสัตว์ สวนงู.
 พจนานุกรมไทย

สวน

ก. อาการที่เคลื่อนไปตรงข้ามในเส้นทางเดียวกัน เช่น เดินสวนกัน มีรถสวนมา; เทียบสอบขนาดหรือปริมาณเครื่องตวง เช่น สวนสัด สวนทะนาน; เอาสายสวนใส่ทางช่องปัสสาวะให้เข้าไปในกระเพาะปัสสาวะเพื่อให้ปัสสาวะออก, เอาลูกสวนใส่ทวารหนักแล้วบีบนํ้ายาหรือนํ้าสบู่ให้เข้าไปในลำไส้ใหญ่เพื่อกระตุ้นให้ลำไส้ใหญ่บีบตัวให้อุจจาระออก.
 พจนานุกรมไทย

สวน

ก. เย็บแบบด้วยดอกไม้หรือใบไม้ให้เป็นแถบยาว เพื่อใช้ตกแต่งประดับโครงประทุนคลุมผ้าไตรเป็นต้น, เซ็น ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

สวน,สวน-,สวน-,สวนะ,สวนะ

[สะวะนะ-] น. การฟัง. (ป.; ส. ศฺรวณ).
 พจนานุกรมไทย