คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "สนิม*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 37 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา มลทิน, rust, decoration, สนิม, tobin bronze

rust

สนิม, ขี้สนิม

N

verdigris

สนิมเขียว/น้ำเงินบนผิวภาชนะทองเหลือง/ทองแดง

N

rust

สนิม

N

decoration

สนิม

N

rust

สนิม

N

หีบไม้เก่าคร่ำคร่าจนบานพับเกิดสนิม

ส่วนของผิวโลหะที่แปรสภาพไปจากเดิมเนื่องด้วยปฏิกิริยาเคมีเป็นสาเหตุให้เกิดการผุกร่อน

ขี้เมี่ยง,ขี่เหมี่ยง

สนิม

ขี้ - เมี่ยง

ขี้เหมี้ยง

สนิม สนิมที่จับเหล็กทุกชนิดเรียก ขี้เหมี้ยง มีดที่ขี้เหมี้ยงกินเรียกว่า มีดเข้าขี้เมี่ยง.

ขี้ - เหมี้ยง

สนิม

[สะหฺนิม] น. ส่วนของผิวโลหะที่แปรสภาพไปจากเดิมเนื่องด้วยปฏิกิริยาเคมีเป็นสาเหตุให้เกิดการผุกร่อน เช่น มีดขึ้นสนิม; (ปาก) มลทิน เช่น สนิมในใจ.

สนิม

[สะหฺนิม] น. ถนิม, เครื่องประดับ ในคำว่า สนิมพิมพาภรณ์. (ข. ธฺนิม).

สนิมขุม

น. สนิมซึ่งเกิดที่ผิวโลหะแล้วทำให้ผิวโลหะเป็นจุด ๆ หรือเป็นรู ๆ เช่น พระพุทธรูปสัมฤทธิ์เกิดสนิมขุม.

สนิมสร้อย

[สะหฺนิมส้อย] ว. ถนิมสร้อย, หนักไม่เอาเบาไม่สู้, ทำเป็นเหยาะแหยะ, ทำเป็นอ่อนแอ, (ใช้เป็นคำตำหนิ), เช่น ดุว่านิดหน่อยก็น้ำตาร่วง ทำเป็นแม่สนิมสร้อยไปได้.

rust

สนิมเหล็ก, ขึ้นสนิม