ตัวกรองผลการค้นหา
หรือคุณกำลังค้นหา วรรณ, พรรณ, kind
บรรณ,บรรณ-
หมายถึง[บัน, บันนะ-] น. ปีก; หนังสือ; ใบไม้. (ส. ปรฺณ; ป. ปณฺณ).
บรรณ
คำบาลีปณฺณ
คำสันสกฤตปรฺณ
อ่านว่าบัน
บรรณ-
อ่านว่าบัน-นะ
ภาษาจีน羽翼
ภาษาจีน翅膀
ภาษาจีน书籍
ภาษาจีน树叶
บรรณารักษ์
แยกคำสมาสแบบสนธิเป็นบรรณ + อารักษ์
บรรณกร
แปลว่าผู้ทำหนังสือ